نوجوان امروز با شخصیت‌های کاملاً مثبت یا کاملاً منفی ارتباط برقرار نمی‌کند. او به شخصیت‌هایی نیاز دارد که خاکستری هستند. ادبیات انقلاب چنین شخصیت‌هایی را برنمی‌تابد.

بسیاری از آثار داستانی در حوزه مذهب، در تکرار وقایع تاریخی متوقف مانده‌اند؛ اما برای خلق یک اثر دینی ماندگار، باید از لایه‌های ظاهری تاریخ عبور کرده و به "تحلیل زمانه" پرداخت.

در شرایطی که بازار نشر با افت مخاطب و کاهش تیراژ دست‌وپنجه نرم می‌کند، شاعر شدن بیش از هر زمان دیگری به هنری کم‌هزینه بدل شده است؛ هنری که تولیدش آسان است، اما دیده‌شدن و ماندگاری‌اش در ویترین کتاب‌فروشی‌ها روزبه‌روز دشوارتر می‌شود.

مهم‌ترین مسئله در مواجهه برای انتخاب این نام در کنار همه روایت‌هایی که به آن اشاره کردم، جمله‌ای بود که من ابتدا آن را از زبان مقام معظم رهبری شنیدم. ایشان فرمودند: «اولین آتش را نواب در دل ما روشن کرد»

چاپ زیاد کتاب، به‌ویژه در زیست فرهنگی کتاب، یعنی در حوزه کتاب‌های همه‌خوان، بدون توجه به ظرفیت خوانش در کشور، نه تنها کتاب‌های تازه را از گردونه خوانش دور می‌کند بلکه خواننده نسل جدید را از فرصت پرداختن به آثار ماندگار و قدیمی‌تر محروم می‌نماید. یعنی کتاب خوب وجود دارد اما خواننده فرصت خواندن پیدا نمی‌کند.

درست است که ایشان شهید شده است و اجرش با خداست اما ممکن است یکبار هم کار خطایی انجام داده باشد و نمی‌توانیم بگوییم چون کار خطایی انجام داده پس شهید خوبی نیست.

تقلیل شخصیت سپهبد شهید حاج قاسم سلیمانی به صرفِ کارکرد نظامی، نه‌تنها تصویری ناقص از او ارائه می‌دهد، بلکه ظرفیت الگوسازی تمدنی انقلاب اسلامی را نیز مخدوش می‌کند. بازخوانی وجوه انسانی، فرهنگی و اخلاقی سردار دل‌ها، شرط لازم برای تبدیل او به الگویی زنده، باورپذیر و ماندگار در سپهر فکری نسل جدید است.

مهم‌ترین دلیل توجه جهانیان به شعر مولانا این است که از درون واقعیت محض می‌آید. اگر واقعیت محض را شناخته باشیم و با شعر او آشنایی داشته باشیم خواهیم دید اشعار مولانا بهترین هستند و در داخل و خارج از کشور مورد توجه قرار گرفته‌اند.

در میانه ویرانی‌های غزه، گروهی از نویسندگان زن با قلم خود روایت تازه‌ای از جنگ ساخته‌اند؛ روایتی که در آن زنان نه قربانیان خاموش، بلکه حافظان حافظه جمعی و صدای انسانی رنج و مقاومت‌اند و نوشتن به ابزاری برای بقا، معنا دادن به فقدان و زنده نگه داشتن حقیقت بدل شده است.

رمان «تله در تهران» نوشته فاطمه ولی‌نژاد، با تلفیق عشق، هویت و امنیت، روایتی داستانی از زیستِ نسلی جوان ارائه می‌دهد که از اعتراضات دانشجویی پس از «زن، زندگی، آزادی» آغاز می‌شود و در امتداد تحولات منطقه‌ای و جنگ ۱۲روزه، به قلب بحران‌های سیاسی و امنیتی تهران می‌رسد؛ روایتی که تجربه فردی را به حافظه تاریخی جمعی پیوند می‌زند.