پژوهش و روش قابل فروکاستن به تکنیک نیست که همچون جعبه‌ابزاری باید به آن مراجعه کنیم و درباره موضوع تحقیق کنیم .روش خود یک مسئله است و تحقیق برای مراقبت از جهانی است که زوال و اینرسی دارد.

فقدان یک «نظام علم» منسجم، باعث شده بخش قابل توجهی از پژوهش‌های فرهنگی، به‌رغم هزینه و کیفیت، به مرحله تصمیم‌سازی و اجرا نرسد. ساختار فعلی، پژوهش‌گاه‌های دستگاهی را به جزایر جدا افتاده‌ای تبدیل کرده که خروجی‌شان، حتی اگر باکیفیت باشد، راهی به چرخه حیاتی اجرا پیدا نمی‌کند و در کتابخانه‌ها حبس می‌شود.

به دلیل تسلط بیشتر پژوهشگران حوزوی در علوم اسلامی پیشنهاد می‌شود تا وظیفه توسعه و تطبیق روش‌شناسی مبتنی بر اصول و فقه جواهری به‌منظور کشف نگاه کلان شارع در عرصه‌های اجتماعی، بر عهده آن‌ها و وظیفه توسعه و تطبیق روش‌شناسی ساخت و استقرار نظامات اجتماعی مبتنی بر نظر شارع بر عهده دانشگاهیان باشد.

جنایات غزه با مشارکت آمریکا، پایه‌های هژمونی و قدرت نرم غرب را به چالش کشیده، اعتماد عمومی را کاهش داده و جهان را به سمت عدالت‌خواهی، همبستگی با قربانیان و بازنگری در نظم سلطه‌گر سوق داده است.

یکی از مضامین مهم دیگر که جلال با تأثیر از سارتر بیان می‌کند روشنفکر درگیر و غیر بی‌طرف است. در بیان او روشنفکر نباید ادای بی‌طرفی ارزشی در بیاورد و وانمود کند که با ارزش‌های محلی بیگانه است.

آنچه میان ایران و اسلام اتفاق افتاد، یک فرایند و ارتباط فرهنگی و بده‌بستان تمدنی بود؛ نه مقابله فرهنگی و این بده بستان فرهنگ و تمدن جدیدی را ایجاد می‌کند.

ما در حوزه قوانین و سیاست‌گذاری‌های حوزه زنان نیاز به قوی شدن داریم. زمانی که قوانین و سیاست‌گذاری‌های حوزه زنان منعکس‌کننده کرامت و ارزش انسانی آنان باشد و به دنبال حل مسائل و آسیب‌های زنان باشد، قطعاً بهترین شیوه تبیین و ترویج است.

سطح دوم بحران، «غلبه ترجمه» است؛ یعنی تبدیل شدن ترجمه از مسیر تولید دانش به مقصد و توقفگاه آن. این وضعیت دو آسیب دارد: اول اینکه ذهن اهالی علوم اجتماعی را به «مصرف‌کننده دانش» تبدیل کرده و امکان نوآوری، تولید نظریه و ابداع روش را از او سلب می‌کند. دوم اینکه باعث وارد شدن انبوه مسائل به فضای علمی ایران می‌شود که اساساً مسأله جامعه ایران نیست.

با زمینه‌کاوی تاریخی دانشگاه به این نتیجه می‌رسیم که نهاد علم، از اصلی‌ترین رمزگان تحول و توسعه ایران مدرن بود و محتوای اندیشه‌ای مدرنیته ایرانی را تولید کرد.

هوش مصنوعی می‌تواند تفکر کند؛ یعنی از داده‌ها نتیجه بگیرد. اما تعقل یعنی درک کلیات و استخراج قواعد فلسفی، امری که ماشین هنوز از آن ناتوان است.