یکی از اصول بسیار مهم حکمرانی که از نهج البلاغه و کلام امیرالمؤمنین (ع) می‌توان استفاده کرد، سلامت کارگزاران است. این سلامت از عقیده و اخلاق شروع می‌شود و تا سلامت در اقتصاد و بهره‌مندی ادامه دارد. به این معنا که هیچ سوءاستفاده‌ای از مقام و قدرت به دست آمده برای منافع شخصی صورت نگیرد.

ائمه معصومین(ع) راه رسیدن به هویت غنی و اصیل اسلامی و انسانی هستند و اگر بخواهیم این هویت را در جوامع مختلف احیا کنیم باید نسبت به امر امامت توجه ویژه‌ و دقیقی داشته باشیم.

بستن عمامه «سحاب» بر سر حضرت امام علی(ع) از سوی حضرت پیامبر اکرم(ص)، نمادی روشن از تفویض ولایت بود که بسیاری آن را هم‌افق با ماجرای غدیر می‌دانند که زبانی رمزی و ماندگار کنار اعلام علنی امامت در غدیر دارد.

غدیر را باید از سطح واقعه، به عمق واقف بودن ارتقا داد. این ارتقا، بدون رسانه ممکن نیست. رسانه اگر همدل با غدیر باشد، باید مسئولیت خود را در جهت‌دادن به افکار، معنا دادن به مناسک، و آماده‌سازی ذهن‌ها برای ظهور ایفا کند.

اثر نهایی همه تلاش‌های امام باقر (ع)، ایجاد مرجعیت علمی مستقل، تقویت هویت مذهبی شیعه، مقاوم‌سازی جامعه در برابر فشارهای سیاسی و کاهش تأثیر جریانات انحرافی و غیرعلمی بود. روش‌های امام باقر (ع) نه فقط موجب تمایز تشیع، بلکه موجب شد شیعه به پایگاهی اصیل برای علم، عقل و عدالت تبدیل گردد و زمینه نهضت علمی و تمدنی در دوره‌های بعد، به‌ویژه عصر امام صادق (ع)، را فراهم آورد.

یکی از الزاماتی که فقه ما را فقه امت می‌کند آن است که روندهای آموزشی و پژوهشی در حوزه از روش پپیشین که فقط به ظرفیت یک مذهب در عرصه فقه توجه داشت، معطوف به ظرفیت همه مذاهب اسلامی شود و از ظرفیت فقه همه مذاهب در حل مسائل جهان اسلام کمک بگیریم.

در خصوص خلأ به وجود آمده هیئت‌های بزرگ با حضور مداحان این هیئت، نمی‌خواهم بگویم هیچ اتفاقی نمی‌افتد ولی کمترین اثر را دارد چرا که فرصتی می‌شود مستمعین به هیئت‌ها محلی بپردازند. به هر حال معتقدیم ارزش وجودی و حقیقت برتر حضرت اباعبدالله فراتر از اشخاص است و این دریای بی کران معرفت امام حسین (ع) است که لطمه‌ای به مستمعین وارد نمی‌شود.

نهادهایی که وارد مسجد می‌شوند، نباید به صورت حاکمیتی و با آن دستورالعملی برخورد کنند؛ چراکه این مسئله به تدریج باعث ایجاد اختلافات میان مسجدی‌ها شده و زمینه را برای کاهش حضور مردم در مساجد فراهم می‌کند.

«نهج‌البلاغه» کتابی پُرحرارت است؛ برای هر کسی که با آن اُنس بگیرد، این حرارت معلوم است؛ هر‌چه با واسطه‌ی کمتری سراغ «نهج‌البلاغه» برویم، این حرارت بیشتر به چشم می‌آید. البتّه امروزه «نهج‌البلاغه» ترجمه می‌شود، امّا ممکن است در ترجمه دقّت نشود یا زمینه‌ی صدور کلام روشن نباشد؛ لذا هر‌چه کسی صاف‌تر و اصیل‌تر با «نهج‌البلاغه» مواجه شود، این حرارت را به شکل روشن‌تری درک می‌کند.

نوع حوزه‌های علمی مدرسه امام صادق(ع) و توجه به همه مبانی علمی مورد نیاز تمدن‌سازی، چون طب، نجوم، شیمی، کلام، فلسفه، احکام، فقه، اصول و سعه‌صدر در تدریس و تربیت افراد با اندیشه‌های مخالف و موافق، از مهم‌ترین دلایلی بوده که باید با افتخار بگوییم امام صادق(ع) امام تمدن‌ساز است.