مستند «ضدقهرمان» با تمرکز بر زندگی شیخ صادق خلخالی، تلاش می‌کند تا افراط‌گرایی در جریان انقلاب اسلامی را واکاوی کند. مستندساز با قراردادن خلخالی در مرکز روایت، او را نمادی از یک تفکر افراطی معرفی می‌کند؛ اما پرسش اساسی این است که متر و معیار سنجش افراط‌وتفریط در این مستند چیست؟

یکی از مهم‌ترین عوامل استقبال از پیش‌مرگ، شکاف عمیقی است که در سال‌های اخیر میان سلیقه مخاطب و محصولات سینمای ایران شکل‌گرفته است. در شرایطی که سینمای ایران عمدتاً به سمت درام‌های اجتماعی تلخ و کمدی‌های تجاری سوق پیدا کرده، مخاطبان از فیلم‌هایی که روایت‌های حماسی و پرتعلیق ارائه می‌کنند، محروم مانده‌اند. پیش‌مرگ با ترکیب درامی جنگی و اکشن استاندارد، به این نیاز پاسخ داده و خلأ موجود در سینمای جریان اصلی را پرکرده است.

جریان منجر به خلق برنامه اکنون در برنامه کتاب‌باز به رشد و نمو و تکاپو رسید؛ اما میوه آن در شبکه نمایش خانگی چیده شد و در این بین، نقش و اثر مجریانی مانند سروش صحت با ویژگی‌ها و کاریزما خاص خود در تداوم این جریان حتی در پلتفرمی خارج از رسانه صداوسیما، قابل‌توجه و شایان بررسی عمیق و دقیق است.

در مهیار عیار، خط اصلی قصه بر مبنای یک قهرمان است که قصد توبه و جبران گذشته را دارد و در ادامه در موقعیت‌های عشق، سرقت، جستجو، سفر، عشق مثلثی و خرابکاری که برای قهرمان پیش می‌آید و با آمدن ضدقهرمان‌هایی مانند شخصیت‌های «عقرب» و «کلانتر مقصود»، کشمکش داستان به اوج می‌رسد؛ ازاین‌رو خرده داستان‌هایی که پیش می‌آید به قصه اصلی این اجازه را می‌دهد که با ریتم مناسب پیش رفته و به تطور قهرمان و ساختن نقاط عطف بینجامد.

فیلم «کیک محبوب من» موضوعی انسانی و جهانی را انتخاب کرده که بسیاری از افراد - چه در ایران و چه در سایر نقاط جهان - با آن مواجه‌اند؛ اما ضعف در انتخاب کهن‌الگو‌های مناسب، پرداختی انتزاعی و گاه غیرواقعی به داستان و نگاه دوگانه به شخصیت‌ها، باعث شده فیلم نتواند به اثری ماندگار تبدیل شود. این فیلم به‌جای ارائه راه‌حلی منطقی و مؤثر برای مسئله تنهایی، بیشتر حسی از رخوت و کلافگی را در مخاطب ایجاد می‌کند.

فیلم خالی از هنر سینمایی و محتوای بدون پشتوانه هنری یعنی یک سخنرانی مطول و خسته‌کننده؛ اگر این محتوا تکراری باشد، به‌جای تأثیرگذاری، تبدیل به عذاب می‌شود؛ چه این سخنان درباره ارزش‌ها و آرمان‌ها باشد یا نقد یک دعوای سیاسی که از سر استیصال پای دانش‌آموزان و نوجوانان را به میان می‌کشد. ارتشی از دختران نوجوان به شورش مسلحانه دعوت می‌شوند که در حساس‌ترین دوران زندگی خود تحت سلطه هیجان هستند و میل دیده‌شدن در آنها بسیار پررنگ است.

نیل به سبک هنری انقلاب اسلامی، مهم‌ترین مسئله بر زمین‌مانده وزارت فرهنگ و نهادهای فرهنگی نظام جمهوری اسلامی است. اشتغالات روزمره، سال‌هاست که این وزارتخانه را از پرداختن به مسائل مبنایی و فکری عرصه هنر دور کرده است. در دولت آینده، ضروری است که نگاه جامع تحقق هنر انقلاب اسلامی در تمامی فعالیت‌ها حکم‌فرما باشد و لازمه این امر، حضور مدیران صاحب‌نظر در تصمیمات کلان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است.

از جمله مواردی که منجر می‌شود یک اثر مثلاً سینمایی یک‌باره بدون اکران رسمی یا طی مراحل مرسوم برای رسیدن به مرحله اکران عمومی در فضای مجازی پخش شود، اختلافات معمول میان تهیه‌کننده و کارگردان اثر است.

ونزدی یک اکت رفتاری و گفتاری داشت که به نظر من برای هر نوجوانی لازم است. او به مادرش می‎گفت من نمی‎توانم پا جای پای تو بگذارم! این همان چیزی است که همۀ ما درگیرش هستیم. مادر من هم در زمان دانش‌آموزی‌اش خیلی باهوش بود، اما من متوجه شدم که نمی‎توانم پا جای پای او بگذارم، چون من، مادرم نیستم. امیدوارم همۀ والدین شنیده باشند.

رادیو تنها صداست و تصویر‌های رنگ‌ووارنگ و شکل‌های جذاب ندارد. اما هنوز هم در میان رسانه­‌های ارتباطی، طرف‌داران خاص خودش را دارد. شاید یکی از دلایل محبوبیتش این است که می‌­توانی در میان کار‌های دیگر، آن را بشنوی و آنچه می­‌خواهی را دریابی؛ و به همین دلیل بود که رادیو به‌محض ورود به ایران توانست خودش را در دل ایرانیان جا کند و تا امروز هم پابرجا و خواستنی است.