از منظر مطالعات فرهنگی می‌توان این تحول تکنیکی را به مثابه «فرآیند انقلاب معنایی» تحلیل کرد: فرشچیان نه تنها شکل‌های کلاسیک را حفظ کرد، بلکه معنا‌ها و امتیازات فرهنگی همراه با آن شکل‌ها را به پرسش کشید و بازتعریف کرد؛ برای نمونه، تبدیل نماد‌های سنتی به نشانه‌هایی که امکان قرائت‌های متعدد و جهانی دارند.

بلاگرها با مهارت بهتر در استفاده از الگوریتم‌های شبکه‌های اجتماعی و بازاریابی شبکه‌ای، فضای مسلط‌تری پیدا کرده‌اند؛ بنابراین می‌توان گفت کتابفروش‌ها و بلاگرها می‌توانند مکمل هم فعالیت داشته باشند.

من اصرار دارم که تفکیکی بین فضای شعر‌ها به لحاظ محتوایی قائل نشوم. یعنی مثلاً اگر شما الآن از من بپرسید که این مجموعه چقدر غزل عاشقانه یا چقدر غزل عارفانه یا اجتماعی یا آئینی دارد، شاید نتوانم پاسخ بدهم. از این جهت که همیشه تلاشم بر این بوده که حتی در سرایش غزل عاشقانه هم مفاهیم درست زندگی را مطرح کنم؛ حداقل آن چیز‌هایی که تا امروز یاد گرفته‌ام.

ما باید ابتدا برای کودکان و نوجوانان روشن کنیم که در چه شرایطی جنگ بد است. زمانی که ما جنگ‌طلب باشیم جنگ بد است. مانند وضعیت کنونی اسرائیل که باید به کودکان و نوجوانانش بیاموزد که جنگ خوب نیست و نباید جنگ‌طلب باشد؛ اما ما در هیچ زمانی از تاریخ، جنگ‌طلب نبوده‌ایم و هیچ‌وقت به هیچ کشوری تعرض نکرده‌ایم.

شعر طنز وقتی در چنین وضعیت‌های پرآشوب و بُرنده قرار می‌گیرد، خود نیز بُرنده می‌شود. حتی گاه مجبور می‌شود کت و شلوار اتوکشیده‌اش را درآورد و شلوار شش‌جیب بپوشد. آستین‌ها را می‌زند بالا، پاشنه‌های کفشش را می‌خواباند و تبدیل به هجو می‌شود!

فرهنگ ایرانی، اسلامی ما فرهنگ پویا و بالنده‌ای است که فردوسی و نظامی و حافظ را از سویی و خیّام و خواجه نصیر و ابوریحان بیرونی را از سویی دیگر و در نهایت توازن و زیبایی در صدف خویش می‌پروراند. این فرهنگ زایندگی دارد و برکاتش به همگان خواهد رسید.

در فیلم با یک برش و تدوین خاص می‌شود زمان را به اندازه یک قرن جلو برد یا به گذشته برگشت، اما در کتاب نویسنده باید با کلمات زمان را نشان بدهد و حس آن را به مخاطب القا کند، بنابراین اقتباس از کتاب برای ساختن فیلم لزوماً و قاطعانه موفق نخواهد بود. اتفاقات در کتاب با کلمات منتقل می‌شوند و کلاً ماجرا چیز دیگری است هر کدام زیبایی‌های خودش را دارد

مسئولیت هنرمند امروز این است که سکوت نکند و بی‌طرف نباشد؛ چون بی‌طرفی در زمان جنایت، خود نوعی مشارکت در جنایت است. هنرمند فقط تصویرگر نیست، او شاهد، شهید و کنشگر است. اگر بتواند با یک تصویر، وجدان تنها یک انسان را بیدار کند، کاری کرده که از هزار سخنرانی سیاسی مؤثرتر بوده است.

آفرینشگر ادبیات بحران برای کودک و نوجوان باید بتواند در کوتاه‌ترین زمان، با دقت، ظرافت و درکی عمیق از روان مخاطب، آثاری خلق کند که بازتاب‌دهنده تجربه زیسته او باشد؛ تجربه‌ای که در پی بحران اغلب آشفته، بی‌ثبات و گاه بی‌صداست.

این وضعیت که ممکن است برای بسیاری حیرت‌انگیز باشد، بازتابی است از سرمایه اجتماعی و فرهنگی عمیقی که در جامعه ایرانی وجود دارد؛ جایی که حتی در شرایط نامساعد اقتصادی و سیاسی، کتاب به عنوان یک نیاز اساسی فکری و فرهنگی باقی مانده و تقاضا برای آن افزایش یافته است