آن‌چیزی که کمک کرد و باعث شد ما در دفاع مقدس پیروز شویم و در این جنگ ۱۲ روزه هم بازتولید آن را می‌توانیم ببینیم، فرهنگِ تاریخی ماست. فرهنگ تاریخی‌ای که با انقلاب اسلامی فوران کرده است.

هفته‌نامه تحلیلی سیاسی کرانه تلاش دارد تا اقتصاد سیاسی و دینامیزم‌های اجتماعی فعال در کشور را با نگاهی به جغرافیای سیاسی ایران و تحولات دنبال کند. 

این هنر آیینی با بهره‌گیری از نمادها و کهن‌الگوها، واقعه عاشورا را از محدوده تاریخ خارج کرده است. در تعزیه، ما با زبانی جهانی مواجهیم که می‌تواند فراتر از مرزهای مذهب و فرهنگ سخن بگوید.

برای پیمایش موفق‌تر مسیری که در سال ۱۳۵۷ آغاز کردیم به کسانی نیاز داریم که زودتر راه را طی کنند، پیشتاز حرکت مردم باشند، شاخص‌ها را بیابند، زنگ خطر‌ها را بشناسند، در مواقع لزوم به مردم بگویند که از کدام طرف بروند یا به کدام سو نروند.

آزادی انسان از هر چیز دیگری در جهان ارزشمندتر است. موجودی که دارای اختیار نیست، هراندازه بزرگ باشد، نمی‌تواند هموزن اختیار شناخته شود، زیرا اختیار از این توانایی برخوردار است که آن موجود بزرگ را نادیده انگارد و از آن روی بگرداند. تنها چیزی که از اختیار بزرگ‌تر است و بر آن برتری دارد، همان چیزی است که آگاهی خوانده می‌شود.

رسانه به‌سبب فراگیری و پیوندی که با همۀ سطوح زندگی اجتماعی و حکمرانی دارد، از بیشترین ظرفیت برای تجلی همبستگی ملی و امر عمومی برخوردار است. رسانۀ ملی، همان‌طور که از نامش پیداست، باید از این عمومیت دفاع کرده و آن را بازتاب دهد تا بیشترین تأثیر را در تقویت انسجام و همبستگی ملی داشته باشد.

در ایران همیشه «خیال» و «حقیقت» مکمل هم قلمداد می‌شده‌اند. ابن‌سینا و دیگران تأکید دارند که قوه متخیله (که خیال را می‌سازد) و قوه ناطقه (که عقلانیت باشد) دو نیروی نفسانی انسانی هستند و هر دو همیشه فعال‌اند. عارفان ایرانی هم از چگونگی اتصال «شهود» و «عقل» توصیف‌های دقیق و درخشانی به دست داده‌اند که میوه این دو جریان پردازشی است. در خرد ایرانی خیال و حقیقت درهم تنیده‌اند.

مطالعۀ تاریخ علاوه بر اینکه موجب رشد و گسترش تفکر انتقادی با تحلیل منابع، ارزیابی شواهد، فهم دیدگاه‌های مختلف و متضاد می‌شود، بلکه در همین عامل آخر موجب رشد همدلی و همدردی که ویکو فیلسوف ایتالیایی بر آن بسیار تاکید داشت، نیز می‌شود.

انسان موجودی است که همواره خود را آزاد می‌یابد، ولی آزادی واقعی و نفس‌الأمری در مطلق تحقق می‌پذیرد؛ بنابراین انسان به حکم اینکه می‌تواند از ادراک معنی مطلق برخوردار گردد، خود را آزاد می‌یابد. انسان نه تنها به واسطه گستردگی ادراکش در عالم معنی می‌تواند به درک معنی مطلق دست یابد و این امر از ویژگی‌های او شناخته می‌شود، بلکه حتی از جهت صورت ظاهری نیز تنها موجودی است که راست قامت است و راست قامت بودن او در حالت بیداری تحقق می‌پذیرد.

سنت ایرانی، با همه پیچیدگی‌ها و ظرفیت‌هایش، نه باری بر دوش ماست و نه گنجی دست‌نایافتنی. سنت، امکانی است که در انتظار مواجهه‌ای خلاق و آگاهانه است. ما نه به بازگشت به سنت نیاز داریم، نه به گسست از آن، بلکه به گشودن راه‌هایی تازه برای گفت‌و‌گو با آن.