در نبرد فرهنگی نیازمند سیستم هایی هستیم که مدیریت و فرماندهی عملیات های فرهنگی را در محیطی متغیر و رقابتی ممکن سازد.

برخلاف برخی مدعاهای تبلیغاتی(و البته غیر حقیقی) مروجان و هواداران ناسیونالیسم باستان گرا و تبلیغات چی های ماسونی ـ صهیونیستی، سند و گواه متقنی دال بر موحد بودن کوروش در دست نداریم. کوروش یک مرد نظامی توسعه طلب است که بخش عمده زندگی خود را در جنگ های تجاوزکارانه سپری کرده است.

وقت آن رسیده است که وزارت ارشاد اسلامی به عنوان مسئول سلامت و ارتقاء فرهنگ کشور، دست به کار شده و زیرساخت ها و نظامات مناسب برای رفع بیماریهای فرهنگی، به روش تخصصی و علمی را فراهم سازد.

زن، وجودی ارزشمند است که خداوند او را مایة سکینه و آرامش قرار داده است و بی شک، آئینه‌ای‌ست برای جلوه‌ی جمال خداوندی و مایة تفضیل، در آیه‌ی «و صوركمْ فأحْسن صوركمْ» و شما را صورتگرى كرد و صورتهايتان را، نيكو آراست. (تغابن؛ آیة 3) منتها هر منزلتی را شأن نزولی درخور لازم است.

مصرف‌کنندۀ ایرانی بداند که مصرفِ کالای خارجی، «ضدّ انصاف/مروّت/مردانگی» است؛ چرخِ اقتصادِملّی، متوقف می‌شود و کارخانه‌ها و کارگاه‌ها، یکی پس از دیگری از حرکت و تولید بازمی‌ایستند و در نهایت، جوانانِ ایرانی «بیکار» می‌شوند؛ و بیکاری و دشواریِ معیشتی نیز، چیزی‌ست که هزارویک مفسده را می‌پروراند.

اساس اقتصاد هر کشور وابستگی مستقیم و غیر قابل انکاری با سبکِ زندگی دارد که این امر هم ناشی از فرهنگِ غالب و مورد قبول افراد آن جامعه است که بنا و نهادینه شده است.

برای داشتن یک زندگی خوب و موفق، مقدم بر هر چیز، نیازمند نگرش‌ها، انتخاب‌ها، تصمیم‌ها و برخوردهای معقول و خردمندانه هستند تا بتوانند در بسترِ آرامش و نشاطی سازنده، بخشِ عمده ی مشکلات زندگی را برطرف کنند و در کنار افراد محیط‌های ارتباطی خویش(خانواده، آموزشی، دوستی، شغلی و فضای کلی جامعه)، اهداف عالی انسانی را محقق کنند.

تا پیش از این اگر درباره‌ی شهیدسیدمرتضی آوینی سخن می‌گفتیم، در ذهن مخاطب جز یک متفکر قدیس و نظریه‌پرداز سالک که آخرین پرده از زندگی‌اش، طعمِ شیرین شهادت را نیز چشید و به کاروان شهیدان کربلایی پیوست، چیزی نقش نمی‌بست، اما چندی‌ست که این تصویر، قدری مخدوش و مکدر شده است. کسانی به گمانِ خود در سال‌های اخیر کوشیده‌اند، تمام آوینی و تصویر مغفول و پنهان‌شده‌ی وی را نمایان کنند و نشان دهند که آوینی، آن نیست که تاکنون، بازنمایی و ستایش شده است، بلکه هویت و حیات او، وجوه و اضلاع مهمِ دیگری نیز دارد که در قضاوت ما از او، تأثیر جدی می‌گذارد.

مصرفِ کالا، در لایه‌ی زندگیِ اقتصادی و معیشتیِ انسان قرار دارد و نه در لایه‌ی زندگیِ فرهنگی و معنویِ انسان، اما در عینِ حال، هم خاستگاه فرهنگی دارد و هم دلالت‌ِ فرهنگی. مصرفِ کالا، چون سرشت و جوهرِ غیرِ فرهنگی دارد، جزء فرهنگ شمرده نمی‌شود، اما از این وضع نمی‌توان نتیجه گرفت که ریشه‌ها و نتایجِ فرهنگی نیز ندارد.

پس از مفهوم شناسی و شناخت زمینه‌های فکری فلسفی سبک زندگی اسلامی و سبک زندگی غربی اینک و در بخش پایانی جدولی مقایسه‌ای از شاخصه‌های گفتمانی سبک زندگی غربی و اسلامی ارائه گردیده تا نقاط نزاع گفتمانی مواجهه گفتمان انقلاب با گفتمان غرب در حوزه سبک زندگی مشخص گردد.