بعد از انقلاب، خوانش انقلاب اسلامی از زنان، گفتمانی جدید را به وجود آورد. زن در گفتمان انقلاب اسلامی به‌عنوان عنصری باکرامت، تصمیم‌گیر، تصمیم‌ساز، صاحب‌اختیار، دارای پتانسیل و توانمند که باید رشد کند و به تربیت نفس و نسل بپردازد، موردتوجه قرار گرفت. اگر به فرمایشات امام خمینی (ره)، رهبر انقلاب، شهید مطهری و شهید بهشتی توجه کنید، متوجه خواهید شد که نظام در این مدت تلاش نکرده تا به نقطه مطلوب موردنظر خود که خانواده‌محوری است، برسد.

گفت که صاحب‌خانه بیرونش کرده است و اثاث زندگی‌اش در یک گاراژ ریخته و اینها در یک چادر زندگی می‌کنند. از شاهین صمدپور که باهم برنامه شوک را ساخته بودیم، خواهش کردم تا یک گزارش درباره این خانواده کار کند. حتی بهنوش بختیاری هم به دیدن این سه زن آمد و مبلغی جمع شد تا یک خانه خریده شود.

پنج مسئله اول در عرصه تغییرات زیست جنسی ایرانیان را می‌توان این‌طور خلاصه کرد؛ افزایش روابط جنسی نامشروع در میان مجردها و متأهلین، افزایش ازدواج‌گریزی، استفاده از کالاهای جنسی در فضای تبلیغات و بازار الگوهای زیست جنسی نو، افزایش توقعات و نارضایتی جنسی زوجین که به‌روشنی خود را در آمار و دلایل طلاق نشان می‌دهد و سست‌شدن تعهد و پایبندی.

مسئله چیست؟ اینکه چطور سیاست‌گذاری‌های غلط و تابوهای اجتماعی که محدود به حاکمیت هم نیست، منجر به سست‌شدن بنیان خانواده می‌شود. خانواده، مهم‌ترین و کارآمدترین نهاد اجتماعی در ایران است و بار مابقی نهادها را هم به دوش می‌کشد. خانواده امروز بارِ تمام مسائل و کج کارکردی نهادها را در زمینه آموزش، پرورش، تفریح و... به دوش می‌کشد. زیست جنسی در ایران هم از این قاعده مستثنی نیست. شیوه سیاست‌گذاری که امروز برای زیست جنسی ایرانیان، در حال رخ‌دادن است و طبیعتاً مقداری از آن به خانواده‌ها هم وارد می‌شود، منجر به این شده که بنیادهای خانواده در ایران به شکل غیر قابل بازگشتی تا مرز فروپاشی پیش رود.

دختر جوانی که ذیل این فرهنگ مصرف‌گرا و تجمل‌گرا زیست کرده، ذیل این آموزش پرورش و حوزه تربیت بی‌هدف و باری به هر جهتی ما رشد کرده است در مورد اینکه چه نقشی باید در این نظام کلان طبیعت، زوجیت و سیاست داشته باشد، آموزش ندیده است.

اگر جامعه‌ای مسئله جنسی برایش مهم است، باید به ازدواج به هنگام و امکان‌های ازدواج به هنگام فکر کند. این امکان‌های ازدواج به هنگام شامل مسکن، شغل، آموزش و رساندن افراد به رشد عاطفی، اخلاقی و عقلانی است. وقتی از کودکی فرد سالم باشد و تربیت جنسی مناسبی داشته باشد، ازدواج مناسبی که متأثر از عقده‌های والدین و جامعه، جهالت‌ها و... نباشد، فرد را وارد یک زندگی درست می‌کند و او را روی یک ریلی می‌اندازد که شکوفایی اقتصادی و اجتماعی و مفیدبودنش برای جامعه رخ می‌دهد.

در حال حاضر نمی‌توان حضور اجتماعی زنان در بخش اقتصاد و آموزش عالی را نادیده گرفت. هرچند این دو بخش نیز چالش‌ها و مشکلات زیادی دارند و به معنای واقعی کلمه نتوانسته‌اند عزت و کرامت زنان را تأمین و جایگاه مطلوبی را برای آنان ترسیم کنند؛ اما رویکردی که نقش خانوادگی را تنها برای زنان تعریف می‌کند، قادر به حل جمع نقش خانوادگی و اجتماعی برای زنان نیست.

در دوره‌ای که ما الان درگیر خیلی از چالش‌های اقتصادی و اجتماعی هستیم و مادری‌کردن صرفاً مادری در خانه نیست، به چند دلیل باید مشارکت اقتصادی وجود داشته باشد. مادری که با نسل z و تفاوت نسلی مواجهه است، باید علاوه بر وظایف مادری، قطعاً مشارکت علمی و اجتماعی نیز داشته باشد تا بتواند در برابر تحولات در تربیت، خودش را تغییر بدهد و در تدبیر منزل تغییر ایجاد کند.

مقوله مهم دیگری که روی ازدواج خوب و موفق تأثیر می‌گذارد، خانواده گسترده است. متأسفانه در سال‌های اخیر به جهت اینکه خانواده‌ها هسته‌ای شدند و در کلان‌شهرها ارتباطات کم شد، روی این مسئله تأثیر منفی گذاشته است

در جامعه سنتی، وظیفه نان‌آوری به عهده زن نیست و در این جامعه، مردی هست که نیاز مالی آنان را تأمین کند. نهایتاً اگر هیچ مرد و قیمی نبود، حکومت اسلامی موظف به پرداخت حقوق آنها است. اما حکومت زیر بار چنین چیزی نمی‌رود. جامعه‌شناس‌ها و حقوق‌دان‌ها معتقدند که این دیدگاه‌ها، «کمیته امدادی» است و ما باید زنان و دختران را توانمند کنیم. دولت نمی‌تواند بیشتر از این خدماتی ارائه دهد.