برخی تحلیل‌گران پیش از جنگ دوازده‌روزه معتقد بودند که اگر جنگی رخ دهد، کار تمام است و همه چیز فرو خواهد پاشید. اما وقتی جنگ آغاز شد، نه‌تنها این پیش‌بینی‌ها محقق نشد، بلکه شاهد همبستگی ملی و انسجام اجتماعی گسترده‌ای نیز بودیم. این امر نشان داد که تحلیل‌های مبتنی بر گسست اجتماعی، اشتباه بوده‌اند.

انتقادهای صریح و گسترده «پاپ لئو» از جنگ ترامپ علیه ایران و همچنین استفاده از نمادهای دین مسیحیت برای توجیه جنگ، سرانجام کاسه صبر ترامپ را لبریز کرد و ترامپ در ادبیاتی بسیار توهین‌آمیز، پاپ را به سیاسی‌کاری متهم کرد و گفت که از وی متنفر است. رسانه‌های آمریکایی و بین‌المللی، توهین‌های ترامپ علیه پاپ و واکنش پاپ را به‌عنوان یکی از شدیدترین تقابل‌های اخیر میان یک رئیس‌جمهور آمریکا و رهبر کاتولیک‌ها توصیف کرده‌اند.

یکی از نقاط تمایز فناوری نظامی اسرائیل این است که روی فلسطینیان تحت اشغال و فعالیت‌های نظامی مرتبط آزمایش می‌شود. نسل‌کشی جاری به اسرائیل امکان داده است دامنه تسلیحات و سیستم‌های نظارتی آزمایش‌شده روی جمعیت غزه را گسترش دهد. در نتیجه، ارزش صادرات تسلیحات طی نسل‌کشی ۱۸ درصد افزایش یافته است، صادرات به اتحادیه اروپا بیش از دوبرابر شده و در سال ۲۰۲۴ میلادی، ۵۴ درصد از صادرات نظامی اسرائیل را تشکیل داده است.

تمام روابط خارجی عادی آمریکا برابر نیستند؛ آمریکا و اسرائیل آزادی عمل زیادی دارند تا میزان نزدیکی رابطه خود را تعیین کنند. عادی‌سازی رابطه می‌تواند هم برای طرف‌داران و هم برای منتقدان سرسخت روابط نزدیک جذاب باشد؛ واقعیتی که می‌تواند این الگو را پیش ببرد، اما هم‌زمان ممکن است آن را منحرف کند. شدیدترین طرف‌داران اسرائیل در آمریکا ممکن است پایان رفتار استثنایی را به‌عنوان ترک اسرائیل توسط آمریکا و پاداش به عاملان حمله ۷ اکتبر به تصویر بکشند.

ترامپ تهدید کرده بود که ایران را به عصر حجر برمی‌گرداند، اما حالا باید نظاره‌گر باشد که ایران چگونه کنترل تنگه هرمز را به دست گرفته است. هر اتفاقی در دوره دوهفته‌ای آتش‌بس بیفتد، نمی‌تواند واقعیت شکست ترامپ و نتانیاهو را تغییر دهد. آنها چیزی برای تغییر روند جنگ ندارند، اما ایران کارت‌های زیادی برای بازی دارد.

جنگ علیه ایران، مشکلات عمیق و ساختاری نظام سرمایه‌داری را که پیش از این نیز وجود داشتند، تشدید کرده است. آمریکا به‌وضوح توانایی ایران در واکنش نامتقارن - به‌ویژه در ارتباط با تنگه هرمز - را دست‌کم گرفته بود. اگر این جنگ ادامه یابد، احتمال وقوع یک فروپاشی اقتصادی در مقیاسی مشابه بحران ۲۰۰۸ یا حتی بدتر، کاملاً وجود دارد.

جنگ با ایران نمونه‌ای از امپریالیسم نوین است که ابتدا با اجبار اقتصادی مبتنی بر دلار و تحریم‌ها شروع شد و در نهایت به حمله نظامی کنونی رسید. هدف از حمله نیز نابودی نظام ایران و جایگزینی آن با یک دولت دست‌نشانده و مطیع نظم امپریالیستی کنونی است.

بحران کنونی تنگه هرمز و کنترل مؤثر ایران بر این تنگه، نشان داد که باوجود گسترش قابل‌توجه انرژی‌های پاک، آسیب‌پذیری در حوزه سوخت‌های فسیلی همچنان وجود دارد؛ زیرا این سوخت‌ها بیش از ۸۰ درصد انرژی جهان را تأمین می‌کنند. بعد از بحران جاری انرژی ناشی از جنگ ایران، دولت‌ها احتمالاً خواهند کوشید کنترل بیشتری بر نظام‌های انرژی خود اعمال کنند و کشورهای‌شان را از بازارهای جهانی مصون نگه دارند. اما هیچ مسیر ارزان و آسانی برای رسیدن به خودکفایی در حوزة انرژی وجود ندارد و استفاده از انرژی به‌عنوان سلاح در دهه‌های آینده نیز ادامه خواهد یافت.

ژئوپلیتیک، زندگی عادی ما را به یک زندگی مقاومتی تبدیل کرده است. هر ایرانی از لحاظ روانی آمادگی جنگ، قحطی و بلایای طبیعی را دارد. کشور ما زلزله‌خیز است و معمولاً سیل می‌آید. ما هر ده - پانزده سال یک خبر زلزله شدید یا سیل بزرگ را تجربه کرده‌ایم. ما آمادگی ذهنی برای این وضعیت‌ها را داریم و این خودش یک تجربه تاریخی و اجتماعی مهم است.

این‌ها فقط به دنبال تجزیه ایران بودند. نابودی و تجزیه ایران، یعنی نه آن آقای شصت و پنج ساله مفلس و فلک‌زده را به جایی می‌رساند، نه این‌هایی که اکنون در میدان هستند به جایی می‌رسیدند. کم‌وبیش هم اشاره شده که مسئله ما فروپاشی نظام سیاسی است. اما مردم در صحنه حضور داشتند، ساختار نظامی - امنیتی هم حضور داشته و این‌ها نتوانستند کاری کنند.