اینکه چه کسی قرار است تصمیم بگیرد یکی از مهم‌ترین و مناقشه برانگیزترین مباحث در موضوع خصوصی‌سازی است که عموماً کسی به آن توجه نمی‌کند، ولی تأثیرات بسیار زیادی در فضای عمومی می‌گذارد.

اگر پادشاهان و فئودال‌ها در گذشته از قدرت برخوردار بودند سرمایه داران مدرن از آزادی بهره‌مند هستند. یعنی در دنیای مدرن شاهد ظهور نوعی از آزادی به مثابه قدرت هستیم.

اسمیت هیچ طرح و مدلی برای ایجاد تعادل مناسب بین آزادی تجاری و کنترل سیاسی ارائه نکرد. حتی اسمیت ادعا کرد که ممکن است بسیاری از سیاست مدارانی که تحت تاثیر سرمایه داران قرار گرفته و یا به دنبال سیاست‌های بازار آزاد می‌ورند تحت تاثیر روح سیستم قرار گرفته و به همین دلیل عاشق طرح‌های انتزاعی شوند.

کسب‌وکار‌های بزرگ در برابر اشتغال کامل مقاومت می‌کنند، زیرا می‌دانستند که این ایده نظم کاری دلخواه آنان در کارخانه‌ها را از بین می‌برد. با بیکاری گسترده، شما نیازی به مشورت با کارگران ندارید. کارگران کاری را که کارفرمایان به آن‌ها می‌گویند انجام می‌دهند، زیرا به مشاغل نیاز دارند. در واقع اگر مشکلات اشتغال برطرف شود، اعتماد به نفس طبقه کارگر افزایش می‌یابد، و همین اعتماد به نفس و عدم ترس از بی کاری باعث قدرت بیشتر آن‌ها در مبارزه سیاسی بر سر اشتغال کامل و نفوذ بیشتر آن‌ها در جامعه خواهد شد.

با توجه به اینکه اکنون در مقطعی هستیم که برای دانشگاه‌های شمال جهانی ابراز تمایل به «استعمارزدایی از دانشگاه» مد شده است. بسیاری از محققان برای درک چگونگی انجام این کار به سمت ایده شرق شناسی سعید می‌شتابند، با اینکه رویکرد و تعهد امین به علوم اجتماعی جنوب محور ممکن است چشم انداز رادیکال تری پیش چشم آن‌ها قرار دهد.

در سیستم فعلی «رسیدن» کشور‌های جنوب جهانی «به سطح» همتایان ثروتمندشان آن‌گونه که نظریه‌ی مدرنیزاسیون پیش‌بینی کرده، عملاً ناممکن است. صنایع جوان این کشور‌ها برای رشد احتیاج به حمایت دولت‌ها دارند.

فناوری افزایش دهنده ظرفیت انسان برای بهره بردن از شرایط جدید است، اما به هیج وجه عامل جایگزین نیست. در شرایطی وجود نیروی انسانی نامطلوب، مانند بوروکرات‌های فاسد دولتی، یا نیروی انسانی دارای حداقل ظرفیت باشد، مانند افرادی که از آموزش ابتدایی محروم شده‌اند، می‌توان با قاطعیت گفت که فناوری پیشرفته هیچ کمکی به پیشرفت و توسعه مجموعه نخواهد کرد.

«توسعه» یکی از کلمات پرکاربرد در مناسبات سیاسی و بین‌الملل و نیز یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های ذهنی اندیشمندان و متفکران بوده است که اکثر این اندیشمندان آن را فرایندی می‌دانند که منجر به تغییرات کیفی رو به رشد، درزمینه اقتصاد و رفاه مادی می‌شود البته برخی از متأخرین مؤلفه تکامل فکری و فرهنگی جامعه را نیز بر آن افزوده‌اند.

محدودیت گرایی مانع کسب ثروت و تلاش نیست و برای عموم مردم مشکلی ایجاد نمی‌کند بلکه فقط در پی این است که کسی زیر خط فقر و بالای خط ثروت نباشد. در محدوده میانی هرکسی می‌تواند کار خودش را بکند و در آن محدوده با دیگر نظریه‌ها تعارضی ندارد.

اغنیا و توانگران میتوانند از عنوانِ "شرالامه" (اشرارِ امت) که پیامبر اکرم (ص) به آنان داده است (شر امتی الاغنیاء ...)، خود را نجات دهند و داخل عنوان "خیرالامه" شوند! اما نسبتِ ما با " اشرارِ امت " (که تعبیری بی سابقه از سوی پیامبر اکرم است و شامل ثروتمندانی میشود که حاضر به انفاقِ مال خود نیستند!)، طبقِ نص آیات و روایات دقیقا باید چگونه باشد!