شبکه‌شاد بنابه دلایلی ازجمله متکی‌بودن به تجهیزات گران‌قیمت، نمی‌توان گفت به‌عنوان یک راه‌حل عمومی و فراگیر مطرح است. تلویزیون آموزشی هم به کمک آمد و کلاس‌های درس را از طریق شبکه‌های تلویزیونی برقرار کردیم که در رابطه با فراگیر بودنش این اتفاق افتاده، اما ازنظر کیفیت آموزش راه‌حل کاملی برای ما نیست!

مشکلات زیرساختی شبکه‌اینترنت دربرخی نقاط و نیز عدم دسترسی برخی دانش‌آموزان به وسایل الکترونیک مانند گوشی هوشمند و تب‌لت، پای آموزش آن‌ها را لنگ کرده و جدای از ملاحظات فرهنگی-تربیتی آموزش مجازی، این محرومیت نسبی هم به مجموعه مصائب آموزشی اضافه‌شده و این یعنی سرآغاز مشکلات بعدی اجتماعی!

نکته این است که واقعیت‌های خانه با فضای کلاس متفاوت است. اگر کسی در کلاس حضوری غیبت می‌کرد مشخص بود اما کلاس مجازی قابل‌کنترل نیست. استاد نمی‌تواند تشخیص دهد دانشجو درس را فهمیده یا خیر؟ این‌ها مواردی است که در کیفیت آموزش تأثیرگذار است.

چه کرونا ادامه داشته باشد و چه کرونا ادامه نداشته باشد، بعد از کرونا کلاس های حضوری به امروز نخواهد رسید و مانند قبل کرونا نخواهد بود، لذا از الان باید طراحی کنیم که سیستم آموزشی بر مبنای IT باشد؛ یعنی مولفان کتب درسی که محتوا تولید می‌کردند دیگر روی کاغذ ننویسند که در چاپخانه چاپ شود.

تجربه تجدد، همه ساحت های جامعه معاصر ایران را به شیوه ای شکل داده است. از جمله اینکه مدارس و آموزش و پرورش کودکان را به غایت از تمام ابعاد، به منزله بحثی از تجربه تجدد ایرانی فهم کنیم.

ما سبک زندگی دانش‌آموز را با فضای مجازی تغییر می‌دهیم؛ چون هنوز مهارت زندگی جمعی را در فضای مجازی یاد نگرفته و به خانواده‌ها هم آموزش نداده‌ایم.زیرا بچه‌ای که باید در فضای واقعی قرار بگیرد، زندگی جمع‌گرایی، مسئولیت‌پذیری اجتماعی را تمرین کند و در او نهادینه شود، این فرصت را از دست داده است.

نظام آموزش و پرورش که پیش از این به دلیل مشکلاتی مثل آلودگی هوا و بارندگی و... با تعطیلی‌های ناخواسته مواجه بود، این بار با معضلی جدید مواجه شد که از یک طرف باید بار سنگین آموزش و تربیت دانش‌آموزان را –به ویژه در دوره ابتدایی– به خوبی حمل می‌کرد و از طرف دیگر، شرایطی فراهم می‌کرد تا سلامتی دانش‌آموزان در مواجهه با این پدیده جدید تهدید نشود.

فرزندپروری؛ پیچیده‌‌ترین، پیشرفته‌ترین و پرسودترین پروژه عالم است.

عدم آموزش لازم برای مواجهه با مسائل آموزشی فرزندان، تعدد فرزند در برخی از خانواده‌ها با خانه‌های کوچک و ... باعث بروز تنش در کانون خانواده شده است. شرایط دوره قرنطینه و استرس‌ها و همچنین حضور طولانی‌مدت فرزندان در کنار مادر باعث اصطکاک و فرسایش مادر می‌شود. در این بخش نیز مادران به حمایت اجتماعی و آموزش‌های لازم احتیاج دارند.

طبیعتا اقشاری که دارای امکانات ویژه هستند کمتر آسیب می‌بینند، اما در خانواده‌های کم درآمد می‌توان پیش بینی کرد دچار یک افت شدید آموزشی و تربیتی خواهیم شد. این قشر آسیب پذیر، دچار چالش عظیم تری می‌شود و این آسیبی نیست که به راحتی قابل جبران باشد، چرا که ما یک نسلی روبرو خواهیم بود که دچار افت شدید آموزشی و تربیتی شده است.