این همان الگوی سوم زن است که امام خمینی (ره) آن را احیا کرد باید توجه داشت که امام، این زن را احیا کرد؛ به این معنا که این الگو از ابتدا در نهاد زن وجود داشته و صرفاً کشف و فعال شده است. این‌گونه نبوده که زن پیش‌تر فاقد چنین ظرفیتی باشد. این ویژگی‌ها پیش‌تر در تاریخ اسلام و حتی در دیگر ادیان نیز قابل مشاهده بوده‌اند.

هرگونه اظهارنظر یا تصمیم در مورد حجاب و پوشش، بلافاصله به سنجشی برای میزان وفاداری یا مخالفت با نظام تبدیل می‌شود. این در حالی است که اصرار بر نمادسازی سیاسی از روسری یا حجاب، بزرگ‌ترین خطایی است که می‌تواند پایه‌های نظام سیاسی را متزلزل سازد. جمهوری اسلامی با رأی مردم برپا شد؛ مردمی که خواسته‌هایی داشتند و دارند. امروز همان مردم خواسته‌های خود را مطرح می‌سازند و باید این صدا‌ها شنیده شود.

به دلیل افزایش حضور زنان در بازار کار، به نظر می‌آید که فضای اشتغال با فشار زیادی روبه‌رو شده و عده‌ای باور دارند که زنان، باعث تنگ‌تر شدن این بازار شده‌اند؛ درحالی‌که مشکل اصلی، جای دیگر است.

وقتی اتفاقی در جهان معنای ذهنی انسان‌ها رخ می‌دهد، در همه جا اثر خود را نشان می‌دهد. بیایید بررسی کنیم جدای از بحث تحمیل، چگونه جهان زنانه در اذهان جامعه، به شکل امروزینش درآمده است؟ این موضوع به نظر من در پیوند مستقیم با نظریه کنش ارتباطی هابرماس و حوزه عمومی است. هر امری پیش از اینکه وارد حوزه عمومی شود، باید جای خود را در ذهن انسان‌های آن جامعه باز کند.

ما میراث فرهنگی را اشتباه طراحی کردیم. ما میراث فرهنگی را با فرم فرهنگی معنا کردیم، درصورتی‌که محتوای فرهنگی چیزی است که می‌تواند اشکال گوناگون فرهنگی داشته باشد و درعین‌حال از بین نرود و از فرمی به فرم دیگر ادامه یابد.

جهت‌گیری سیاست‌گذاری نباید به سمت اشتغال صرف زنان باشد. بلکه جهت‌گیری سیاست‌گذاری در اشتغال زنان باید نهاد خانواده را در نظر بگیرد و مدل‌هایی ارائه دهد که استفاده از ظرفیت زنان را به توجه به نقش‌های خانوادگی‌شان مدنظر قرار دهد.

بیوتی بلاگر با نمایش سبک زندگی خود، زمینه را برای تقلید مخاطبان فراهم می‌کند و به همین شیوه در لایف‌استایل، نگرش‌ها و رفتارهای آنان نیز اثر می‌گذارد. از همین روست که مخاطب بر پایه اعتمادی که به این بلاگر اینستاگرامی پیدا کرده است، نسبت به تبلیغات وی، توجه نشان داده و غالباً مشاهده شده است که سایت محصول تبلیغ‌شده به علت مراجعه زیاد کاربران و سفارش‌های خرید آنان، از دسترسی خارج می‌شود.

رسانه هراسی، بیشتر از این که مبتنی بر شواهد و تحقیقات باشد، مبتنی بر نوعی احساس است. یعنی خطری که آن را «حس» می‌کنیم، نه خطری که آن را «لمس» می‌کنیم و شواهد و دلایلی برایش داریم. تقلیل علل و عواملی که منجر به تغییراتی در زیست خانواده شدند به رسانه‌های اجتماعی، خیلی ساده‌انگارانه و ساده دیدن یک مسئله خیلی پیچیده است.

مسئله مهم، بسته‌شدن راه‌های گفت‌وگو است. وقتی من نتوانم در زندگی خود صحبت و گفت‌وگوی باز و امنی داشته باشم، احتمال اینکه پنهان‌کاری کنم، بسیار بالا می‌رود و مشخص است که پنهان‌کاری، آسیب‌های خود را به همراه دارد. زوجین از حال یکدیگر درکی ندارند؛ چرا که رسیدن به درک مشترک، فضای امن و صمیمی خاص خود را می‌طلبد.

علم به این موضوع که وقوع طلاق، اثر متقابلی از پررنگ‌شدن آسیب‌های اجتماعی همچون اعتیاد و خشونت خانگی است و نیز نسبت معناداری در شکل‌گیری دیگر آسیب‌های اجتماعی همچون بزهکاری و افزایش مصرف مشروبات الکلی دارد، حکم به بی‌اعتباری جامعه می‌دهد.