سیاست‌هایی که به طور مشخص نقشی تعیین‌کننده در به فلاکت انداختن مردم و گسترش و تعمیق فقر و نابرابری داشته‌اند، طی این ۳۷ سال بیش از ۱۰۰ بار اجرا شده‌اند و همواره نیز با شکست روبه‌رو بوده‌اند. اکنون نهاد‌های نظارتی باید پاسخگو باشند که برای کنارگذاشتن یک سیاست منحط و شکست‌خورده، چند بار مردودی در آزمون تجربی کفایت می‌کند؟

امروزه بازار ایده‌ها به جای رقابت آزاد، توسط انحصار‌های داده‌محور و الگوریتم‌های غول‌های فناوری اداره می‌شود. وابستگی هوش مصنوعی به گوگل برای دسترسی به اخبار به‌روز، در کنار بحران روزنامه‌نگاری مستقل، تنوع صدا‌ها در دموکراسی را به خطر انداخته است. این مقاله ضرورت اصلاحات قانونی فوری برای مهار انحصار‌های دیجیتال و احیای رقابت منصفانه را بررسی می‌کند.

زیبایی در حال تبدیل‌شدن به مولد نابرابری است. زیبایی مولد نابرابری در سطح جهانی و هر سطح دیگری است؛ برای نمونه، از سلسله‌مراتب خانوادگی که فرزند زیبا مهم‌تر است تا سلسله‌مراتب محیط شهری و محیط کشوری در سطح جهانی که آن هم یک نوع سلسله‌مراتب است. این سلسله‌مراتب به هم مرتبط هستند. بلاگرها از آنجایی که در نظم سلسله‌مراتبی صنعت زیبایی کار می‌کنند و زیبایی از عوامل بازار صنعت زیبایی است، این نظم سلسله‌مراتبی و مرکز - پیرامونی را به بقیه سلسله‌مراتب‌ها نیز تسری می‌دهند.

یک مطالعه نشان می‌دهد ترتیبی که پلتفرم‌هایی مانند ایکس (توییتر سابق) محتوا را برای کاربران خود نمایش می‌دهند، بر میزان خصومت آن‌ها نسبت به گروه‌های ایدئولوژیک دیگر تأثیر می‌گذارد.

بر اساس شاخص کیفیت حکمرانی بانک جهانی، این شاخص در ایران از دهه هفتاد تا به امروز، روندی نزولی داشته است. تحقیقات نشان می‌دهد که انباشت و حل‌نشدن مسائل اجتماعی، همراه با واکنش‌های اعتراضی جامعه و عدم هدایت آن‌ها، تأثیر مستقیمی بر افت کیفیت حکمرانی داشته است. تحلیل‌های آماری نشان می‌دهد که «بی‌ثباتی سیاسی ناشی از افزایش خشونت» بیشترین تأثیر را بر این روند نزولی داشته و پس از آن، عواملی مانند «عدم کنترل فساد» و «کاهش پاسخگویی و اثربخشی دولت» قرار دارند.

این همان نوجوان پاکِ صاحب فطرتِ خیلی خوبی که سیصد سال پیش بوده است. تفاوتی نکرده و فقط تجربه ارتباطاتش از یک سن خیلی زودهنگام‌تر بوده است. نوجوان قدیم، ده دختر و پسر ناهمجنسِ خودش را در فضا می‌دیده است. اما این نوجوان امروز، الان چند تا آیدی دارد که با هر کدام، با یک طیفی از آدم‌ها ارتباط دارد. این الان خودش یک شکارچی است! این نوجوان، همان نوجوانی است که می‌تواند شهید هم بشود.

طوفانی کامل در حال شکل‌گیری است. دشمنان آمریکا به طور گسترده در کارزارهای اطلاعات گمراه‌کننده سرمایه‌گذاری می‌کنند. پیشرفت‌های هوش مصنوعی نوعی از درگیری خطرناک‌تر را به ارمغان آورده است و دولت دوم ترامپ، توان دفاعی را که برای محافظت از آمریکا و شرکای آن در برابر نفوذ مخرب خارجی در نظر گرفته شده بود، تضعیف کرده است.

اتفاق عجیبی که در این میان توسط خانواده می‌افتد، یک دوگانه ظاهراً متضاد است: دوگانه فرزندسالاری و کنترل‌گری. این دو با هم در نوجوان امروز جمع می‌شوند. فرزندسالاری یعنی همه چیز را برای او می‌خواهد و درعین‌حال، داشتن همه چیز او را توانمند نمی‌کند.

پاتوق او اینستاگرام و تلگرام است؛ عامل معنابخش زندگی‌اش، جریان قدرت‌نمایی او برای کسب هیجانات است و بخشی از این تخریب‌گری را حاصل میدان خود می‌داند. زود پشیمان می‌شود و زود هم وارد آن چرخه هیجان و خشونت می‌گردد. ماجرایی که ما با این انسانِ کنشگرِ هیجانیِ تخریب‌گر داریم، ماجرای چرخه‌ای است که معنا‌های تولید ذهنی‌اش را مرتباً به سمت تخریب سوق می‌دهد. چیزی به نام تولید، ساختنِ معنا، هدف یا آینده در دایره معنای ذهنی‌اش نیست که بخواهیم در مورد راهکار دیگری با او بحث کنیم.

هژمونی معرفتی فضایی را رقم زده که در آن هر گزاره‌ای که ممهور به مهر دانشگاه‌ها و ژورنال‌های غربی باشد، بدیهی، علمی و صادق پنداشته می‌شود. در مقابل، هر سخنی که از درون سنت بومی یا توسط اندیشمندان مستقل بیان شود، اگر با آن استاندارد‌ها همخوانی نداشته باشد، «غیرعلمی»، «ایدئولوژیک» یا «نادرست» قلمداد می‌گردد.