وقتی مشاهده می‌شود که حکمرانی در قبال معضلات پیش‌آمده تصمیم بزرگی اتخاذ نمی‌کند، تندروها چرا بی‌اراده باشند. تندروها بر اساس منافع اقلیت و تقویت ایدئولوژی خود وارد عمل می‌شوند. بخشی از این محافظه‌کاری، علاوه بر آن خاطرات تاریخی، به مسئله زمان‌بندی نیز مربوط است.

یکی از عناصر مهم و زمینه‌ساز برای تحقق اراده جمعی، مفهوم خیر عمومی است. خیر عمومی ممکن است در جامعه در موضوعاتی وجود داشته باشد، اما به مرور ضعیف شده و حتی ممکن است به مفهوم مقابل آن یعنی شر عمومی تبدیل شود. به‌عبارت‌دیگر، جامعه دائماً در حال به روز رسانی فهم خود از خیر عمومی است و نمی‌توان بدون توجه بر آنچه که یک جامعه در طول زمان تجربه و ادراک می‌کند، به‌صورت یکطرفه او را به خیر عمومی دعوت کرد.

رسانه‌های مستقل از حاکمیت، روشنفکران اجتماعی - سیاسی، مصلحان اجتماعی که معمولاً از قیود رسانه‌ای رسمی آزادتر هستند، بهتر می‌توانند مردم ایران را در این وادی حیرت، اقناع نمایند. البته تعداد آنها نیز اندک امّا واجد تأثیرگذاری بهتری هستند.

ساختار کلان حکمرانی ما به این جمع‌بندی نرسیده است که ما حتماً باید یک تشکیلات فرهنگی تربیتی غیر بروکراتیک و در عین حال منظم و منضبط ایجاد کنیم برای اینکه از آن ابتدا که خانواده شکل می‌گیرد، پدر و مادر باید نسبت به تربیت بچه‌ها در دوره کودکی و طفولیت و بعد نوجوانی در مراحل مختلف توانمند بشوند.

به نظرم حاشیه‌نشینی، امری کالبدی نیست، بلکه هر آن کسی که در سرزمینی زندگی کند اما تعلق عاطفی، حسی، آبادگرانه و فعال به آن منطقه نداشته باشد، این فرد حاشیه‌نشین است. فردی که هر روز قصد رفتن داشته باشد، حاشیه‌نشین است. در حال حاضر، جماعتی عظیم در سازوکار زندگی اجتماعی - فرهنگی، امکان زیست نداشته و ندارند. افراد از محل زندگی خود جدا شده و در جای دیگری مستقر شده‌اند؛ هم اینجا را نابود کرده‌اند و هم آنجا را از بین برده‌اند.

دشمن برای معتبر ساختن این وضعیت از هیچ اقدامی نیز فروگذار نکرده است، از طراحی‌های رسانه‌ای تا تحرکات لجستیکی و نظامی یا حتی اغتشاشات خیابانی، همه چیز تدارک شده تا به هیچ عنوان ادراک جامعه ایرانی از وضعیت موجود سفید نشود. جنگ تمام‌عیار شناختی دشمن بر این مقوله تمرکز دارد که تصویر جامعه ایرانی از آینده را تعلیق کرده و به‌عبارتی آن را بی‌آینده کند. عملیات‌های رسانه‌ای به‌طور هوشمندانه‌ای تدارک دیده می‌شوند. چند آتش‌سوزی ساده که در میان نیزارها صورت گرفته، سریعاً در رسانه‌ها فراگیر شده و هزاران تماس میان جامعه برقرار می‌شود تا به‌صورت لحظه حال و احوالی از عزیزان خود بگیرند.

اساساً وقتی ما از زوال غرب در لایه‌های سیاسی، بین‌الملل و قدرت نظامی - امنیتی سخن می‌گوییم، منظور این است که جهان از این وضعیت تک‌قطبی در حال خروج است و به سمت یک جهان چندقطبی می‌رود.

مهم‌ترین وظیفه امروز، امیدوار نگه‌داشتن مردم است و هر کس خلاف این عمل کند، به کشور خیانت می‌کند. این اصلاحات صرفاً به اصلاح ساختارها محدود نمی‌شود و «اراده متولیان» در تحقق آن نقشی کلیدی دارد. امروز ما بیش از هر زمان دیگری به مدیران و متولیان بااراده نیازمندیم. در کنار جنگ‌های شناختی و روایتی، ما درگیر «جنگ اراده‌ها» هستیم.

تمدن غرب در حال فروپاشی است و دارد خود را با ایجاد جنگ‌هایی که در سطح خاورمیانه یا کشورهای مختلف در سطح دنیا ایجاد می‌کند، محافظت می‌نماید.

وظایف سنگین و مراقبت ۲۴ ساعته از نوزاد در شرایط فعلی که خانواده‌ها هسته‌ای شده‌اند معمولاً به فرسایش جسمی و روانی مادران می‌انجامد؛ بنابراین سیاست‌هایی برای کمک به این مادران ضروری دانسته می‌شود. در همین راستا سیاست‌های شهری می‌تواند نقش مؤثری ایفا کند.