نوجوانی

در یک دهه اخیر در ایران، محیطی شکل گرفته که آزادی عمل نوجوان را بیشتر کرده و فضای مجازی، هویت واقعی پیدا کرده است و نوجوانان در آن کنشگری و انتخاب می‌کنند. بنابراین تحولات پرشتاب زندگی شهری و جامعه مدرن، این دوره را شکل داده که نوجوانی نامیده می‌شود.

ما با گروهی از نوجوانان مواجهیم که مسئله «حل مسئله» دارند. دهه ۸۰ بحثی در مورد نوجوانان دهه ۷۰ و ۸۰ مطرح می‌شد که این نسل در خیابان‌ها به اعتراض می‌پردازند تا تغییر در جامعه رخ دهد، اما نگرانی زمانی ایجاد می‌شود که نوجوانان ما حاضر به حرف زدن نباشند. در حال حاضر نوجوان این آگاهی را دارد که ما شایسته جواب اعتراض آن‌ها هستیم.

بزرگترین چالش این است که زبان مشترکی بین والدین و فرزندان نوجوانشان وجود ندارد. چرا که والدین عقلی و نوجوان هیجانی فکرمی‌کند که این مسئله باعث اختلاف شدید بین این افراد می‌شود. به دلیل تضادی است که در تکنولوژی اعم از کامپیوتر، موبایل و فضای مجازی وجود دارد، نوجوانان مدیریت نمی‌شوند؛ بنابراین خانواده‌ها باید آگاهی خود را نسبت به این موارد افزایش دهند.

هر نسل از ایرانیان هرگاه پا به سن جوانی می‌گذاشتند ما شاهد یک اتفاق در سطح جامعه سیاسی خود بودیم نوجوانان متولد دهه ۴۰ انقلاب سال ۵۷ را به پیروزی رساندند و متولدین دهه ۶۰ حوادث سال ۸۸ را رقم زدند. اما از سال ۹۸ انباشت حوادث را شاهد هستیم، این ویژگی نسل زد است که دیگر منتظر به اتمام رسیدن یا شروع یک نسل جدید نمی‌شود. ما هر سال شاهد یک اتفاق تازه هستیم. اگر انباشت نسلی جدی گرفته نشود شکاف نسلی دیگر معنا نخواهد داشت و یک دره عمیق میان این نسل و نسل‌های گذشته شکل خواهد گرفت

سیده معصومه طباطبایی گفت: وقتی این باور را در وجود خود ایجاد کردیم و آن را به فرزندمان ارائه دادیم که نسبت به جهان آنها شناخت داریم و باور داریم که جهان‌بینی ما متفاوت است، در نتیجه این شناخت است که می‌توان با هم گفت‌وگو کرد. یعنی در گفتمان‌ ما نسبت به مسائل دینی با فرزندانمان باید به دنبال زبان، بیان و علایق مشترک بگردیم.

چادرم را برداشته بودم، اما کافی نبود. هنوز مانده بود تا رضایت دوستانم و تبدیل شدن به آدم هایی که در فضای مجازی بودند. من همیشه می‌گویم فضای مجازی اثرگذاری زیادی بر نوجوان ها دارد و من هم در آن سن به شدت تحت‌تاثیر آن فضا بودم. لباس پوشیدنم تغییر کرد. یک روز لباس های جذب می‌پوشیدم و یک روز دیگر به قول خودمان تیپ لش می‌زدم. نگاه می‌کردم و می‌دیدم الان در فضای مجازی چه لباسی مد شده و منم سعی می‌کردم همانطوری لباس بپوشم..