بررسی وضعیت آیندهنگری در سینمای ایران در گفتوگو با فرزاد مؤتمن/ بخش دوم؛
سینمای مستقل ما بهویژه برای زنان کارگردان، در شرایطی قرار دارد که عملاً به آنها اجازه نمیدهد به آینده فکر کنند. من خودم فردی واقعگرا هستم و باور دارم باید با آنچه در اختیار دارم کار کنم، نه با خیال و تصور. نمیتوانم تصویری از آیندهای نامعلوم مثلاً از ساختار خانواده در ایرانِ پنجاه سال بعد، ارائه دهم. هر اثر هنری، اگر در زمانه خود با استقبال روبهرو شود، اما از بستر اجتماعی و سیاسی جدا گردد، در نهایت رو به افول میرود.