تعداد اخبار:۹
آیا سینمای ایران آینده ساز است؟
چگونه میتوان از ابزارهای سینما برای هشدارهای آیندهنگر استفاده کرد؟
قدرت روایت در سینما؛ پلی میان علم و آگاهی اجتماعی
سینما ابزار قدرتمندی برای هشدارهای آیندهنگر است. زیرا میتواند از طریق داستان، شخصیتپردازی و تصویرسازی عاطفی، پیامهای پیچیده اجتماعی، زیستمحیطی و فناوری را ملموس کند. تمرکز بر تجربه انسانی، همذاتپنداری با شخصیتها و استفاده از روایتهای استعاری، پیامها را از سد مقاومت روانی مخاطب عبور میدهد و آنها را به تفکر و گفتگو وا میدارد.
تأملی در فرازوفرودهای سینمای آیندهنگر در ایران؛
امروزِ آیندهنگری در سینمای ایران
آثار آیندهنگر به مسائل و چالشهای عمیق اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی میپردازند و در بطن خود پیامهایی از امکان تحول، پایداری و بازیابی را حمل میکنند. تفاوت اصلی آنها با جریان رایج سیاهنمایانه در این است که بهجای فرورفتن در نومیدی، بر عنصر «امید»، «آگاهی» و «کنشگری فردی و جمعی» تأکید دارند.
جامعهشناسی سینمای آیندهنگر ایران در گفتوگو با اعظم راودراد؛
آیندهسازی در سینمای گذشته محور ممکن است؟
بهطورکلی یکی از دلایلی که سینمای ما آینده ندارد، این است که حال را بهخوبی نمیشناسیم، وابستگی زیاد به گذشته داریم و زمانی که به حال نگاه میکنیم، شناختمان از آن تکهتکه است و کامل نیست و شاید در هر فیلم بتوان یک تکه از آن را پیدا کرد. زمانی که آگاهی ما ناقص است، تفاوت میان گذشته و حال را بهدرستی درک نمیکنیم.
بررسی وضعیت آیندهنگری در سینمای ایران در گفتوگو با سعید مستغاثی/ بخش اول؛
هالیوود تیزرِ تصمیمات استراتژیک
در جوامع غربی، گروههایی که بر مراکز سینمایی، مراکز استراتژیک، مراکز نظامی و مراکز سیاسی تسلط دارند، توانایی جهتدهی تصویری و روایتی را نیز دارا هستند؛ بهعبارتدیگر، سینما مستقل از ساختارهای قدرتی که آن را شکل میدهند نیست و همه تحت حاکمیت یک گروهاند. مراکز استراتژیک، از بیست سال قبل طرح میریزند که باید عراق را اشغال کنیم و سینما مانند یک تیزر عمل میکند.
آیندهنگری در سینمای ایران در گفتوگو با کاظم نظری/ بخش اول؛
دانشگاه به هنرمند میگوید اینجا آینده ندارید
به نظرتان اصلاً دانشجویان فیلمسازی ما وقتی وارد عرصه تولید میشوند، میتوانند آیندهای از ایران تصور کنند؟ یا اینکه اصلاً برایشان مهم نیست و آیندهشان را در خارج از مرزهای ایران تصور میکنند؟
آیندهنگری در سینمای ایران در گفتوگو با کاظم نظری/ بخش دوم؛
سینما بدون برنامه به فردا میرود
مدیران ارشد ما در حوزه سینما و مسائل فرهنگی کشور، برنامهریزی جدی برای حوزههای آیندهپژوهی در حوزه سینما ندارند. ما از ظرفیتهای قصهگویی برای کودکان و نوجوانان غافل شدهایم. این دو قسمت عملاً فراموش شدهاند. آینده برمیگردد به اینکه حال و گذشتهای را که گذراندهایم چگونه تربیت کردهایم، چگونه به وجود آوردهایم.
از پیشبینی تا پیشگیری؛ خوانشی الهی از آینده در گفتوگو با احمد شاکری؛
سینمای آیندهنگر، خیالپردازیِ رهاشده نیست
سینمای آیندهنگر، سینمای خیالپرداز رهاشده در آسمان خیال نیست، بلکه هنری است که تلاش میکند آنچه بهصورت روشمند تولید شده را نمایشی کند. این تا حدودی با مبانی تولید شده درباره اهداف و کارکرد سینما و گونههای آن نیز مرتبط است. آیا سینما صرفاً ابزاری سرگرمکننده است یا تبدیل به رسانهای آگاهیبخش است؟ دو مفهوم قرآنی میتواند تصویر دقیقتری از چیستی هنر آیندهنگر ارائه کند؛ مفهوم «بشارت» و «انذار».
بررسی وضعیت آیندهنگری در سینمای ایران در گفتوگو با سعید مستغاثی/ بخش دوم؛
بزرگترین سانسور، ذهنی است
اگر سینمای ما میخواهد تأثیرگذار باشد، باید از تقلید رها شود و بر اساس ایدئولوژی و دانش بومی خود شکل بگیرد. همانطور که نسلهای گذشته از ترکیب ایمان، علم و هنر، تمدن ساختند، امروز نیز تنها از مسیر خودباوری و بازگشت به هویت فکری اسلامی است که میتوانیم سینمایی زنده، آیندهنگر و جهانی پدید آوریم.
بررسی وضعیت آیندهنگری در سینمای ایران در گفتوگو با امرالله احمدجو/ بخش اول؛
سینمای متعهد از مسیر خلاقیت میگذرد نه تبلیغات
اگر قرار باشد همواره با نگاه سینمای تبلیغاتی پیش برویم، نتیجهاش، شبیه به شعری میشود که شاعر ابتدا آن را به نثر نوشته و سپس تنها با افزودن قافیه و وزن، آن را منظوم کرده است. چنین شعری در واقع شعر نیست؛ همانگونه که چنین فیلمهایی نیز از روح، خلاقیت و جذابیت، بیبهره و در نتیجه، بیاثر و بیثمرند.