غلامرضا غفاری
|
متولد سال ۱۳۴۴ در کاشان، دکتری جامعهشناسی دارد و مدیر دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران است. وی مسئول اجرائی پیمایش ارزشها و نگرشهای ایرانیان بوده است و معاونت فرهنگی و اجتماعی وزیر علوم از جمله سوابق کاری او به شمار میرود.
|
آخرین مطالب غلامرضا غفاری
واکاوی افقِ زیستِ اجتماعی در ایران بعد از جنگ در گفتوگو با غلامرضا غفاری؛
واکنش ایران، محاسبات اسرائیل را به هم ریخت
اگر همبستگی در سطح فرد مطرح است، همبستگی مربوط به افراد و آحاد جامعه نیز در این سطح موردتوجه است. اما وقتی از انسجام (integration) صحبت میکنیم؛ یعنی یکپارچگی، همراهی، همافزایی و مکمل بودن بخشها. ما خوشبختانه در این مدت، انسجاممان خوب بود. چرا؟ چون هر سه قوه پای کار بودند. هر سه قوه گویا مکمل هم بودند و به قولی مزاحم یکدیگر نمیشدند.
سرمایه اجتماعی در ایران به کدام سو میرود؟ در گفتوگو با غلامرضا غفاری/ بخش دوم؛
باید ختم سرمایه اجتماعی را اعلام کنیم؟
جایی که سرمایه اجتماعی وجود دارد، شما با یک جامعه گرم مواجه هستید. جامعه گرم، جایی است که در آن بیتفاوتی وجود ندارد. جامعهای است که همه در آن شریک هستند و یک قابی است که همه خودشان را در آن میبینند و حس تعلق دارند. نسبت به آن احساس تعهد و مسئولیت میکنند و حرفی از این نیست که به من چه؟ هر کس در ذهن خود وظیفه و مسئولیتی را پذیرفته و نسبت به آن تعهد دارد.
سرمایه اجتماعی در ایران به کدام سو میرود؟ در گفتوگو با غلامرضا غفاری/ بخش اول؛
چرا مردم شهر بیتفاوتاند؟
کل مفهوم مرکزی سرمایه اجتماعی، مقوله «رابطه» است. پس میتوانیم بگوییم مفهوم مرکزی سرمایه اجتماعی، رابطه در قالب شبکه است؛ آن هم شبکه ارتباطی که افراد با هم میسازند. در واقع شبکهها تاروپود ارتباط افراد هستند و بر همین مبنا، وقتی سراغ مؤلفههای سرمایه اجتماعی میرویم، یکی از مهمترین ابعاد آن، اعتمادی بوده که در روابط مستتر است.