در این ساختار، مشروعیت از نصب عام فقیه عادل نشئت میگیرد و از محدوده محبوبیت و کاریزمای شخصی خارج میشود. در خصوص خود حضرت امام خمینی (ره) نیز شرایط به همین منوال بود؛ فارغ از اینکه مردم دل در گرو حضرت امام خمینی (ره) و رهبر شهید داشتند، این پیوند صرفاً در فضای شخصی معنا پیدا نمیکند. مایلم بر این نکته تأکید بورزم که این اقتدار، از فرد فراتر رفته، به نهاد تبدیل شده و تغییر وجهه داده است.
کد خبر : ۱۲۲۱۴
افول تمدن غرب، از رؤیا تا واقعیت در گفتوگو با شریف لکزایی/ بخش اول؛
آزادی بهمثابه کارآمدی است. رابطه آزادی و کارآمدی یک رابطه همافزاست. آزادی باعث کارآمدی میشود و کارآمدی به نوبه خود آزادی را تعمیق میکند. برخی این رابطه را به جای همافزا، حلزونی میدانند.
کد خبر : ۱۰۱۵۵
نقد و بررسی کتاب «آسیبشناسی صداقت کارگزاران سیاسی» با حضور عبدالمجید مبلغی و شریف لکزایی/ بخش اول؛
صداقت در عرصه عمومی به معنای تطابق رفتار، کردار و گفتار، با آنچه در حال شکلگیری است، میباشد. صداقت زمانی در عرصه عمومی پدید میآید که فرد، دلمشغول مراعات پیامدهای آن آگاهی باشد که از گفتگوهای آزاد انتقادی به طور مداوم برمیخیزد. این حرف من، محل نزاعی دارد که حالا شاید فرصت نباشد بهصورت تفصیلی بیان کنم، اما به طور خلاصه و در قالب مثالی عرض میکنم.
کد خبر : ۱۰۱۵۳
ابعاد حکمرانی فقهی در گفتگو با شریف لکزایی/بخش دوم؛
خیلی از اوقات، برخی امور به اندک بهانهای با عنوان مصلحت قربانی میشود. به باور من، فهم مصلحت در حقیقت امور نهفته است. یعنی اگر واکاوی کنید، مسئلهای که الان جامعه ما به آن دچار شده - یعنی بحث پوشش و حجاب - اگر با جامعه صادقانه برخورد شود، رانتهای اقتصادی حذف شود، عدالت در رفتار با همه وجود داشته باشد، مردم در ادارات کمتر اذیت شوند و در مجموع رضایت عمومی تحقق یابد، تصور نمیکنید اگر ما به سمت حکمرانی فقهی نیز برویم، اقبال بیشتری از سوی مردم صورت گیرد؟
کد خبر : ۱۰۱۳۲
ابعاد حکمرانی فقهی در گفتوگو با شریف لکزایی/ بخش اول؛
اگر ما برای حکمرانی دینی به ظواهر توجه کنیم، این اولین خطا برای تهی کردن جامعه از آموزهها و مفاهیم دینی است؛ بنابراین به باور من، نخستین شأنیت اتصاف به امر دینی ارزشها و فضیلتهایی بالاتر از ظواهر و مناسک است. سیاست ما اگر توانست عدالت را برقرار کند، این یک سیاست دینی و سیاست متصف به دین است.
مراد از اقلیتها در این گزارش، اقلیتهای دینی است. از آن جا که به ناگزیر و به طور طبیعی در هر کشوری بخشی از جمعیت آن را اقلیتهایی تشکیل میدهند که با قومیت، زبان، دین و مذهب اکثریت اختلاف دارند، پارهای از سیاستگذاریها و قوانین در رابطه و تعامل با آنان شکل میگیرد.