کارگر گفت: در پهلوی دوم یک اختناق به وجود آمد و شاعر دیگر نمیتوانست به راحتی حرف بزند. ساواک همه شاعران را زیر نظر داشت. استاد سید رضا موید مشهد، غفورزاده شفق، استاد سازگار وقتی میخواستند شعر بگویند با وجود اینکه میدانستند چه تبعاتی دارد، اما حرفهای خود را بیان میکردند.