حوزه همراهان

ابراهیم حسن بیگی

ادبیات انقلاب، ایدئولوژیک است!

غلامرضا کافی

شورِ ادبیات انقلابی و شعورِ ادبیات انقلاب

احمد توانایی

محمدرضا سنگری

مجلات اندیشه، پاتوق تربیت نویسنده‌اند

مسئله ادبیات انقلاب، انسان اسوه است نه اسطوره

راضیه تجار

برای قهرمان ایرانی «فرا واقعیت» مسئله نیست، ویژگی است

همه می‌توانند برای جنگ بنویسند!

بهزاد دانشگر

روایت موفقیت در خدمت باور‌ها است نه ایدئولوژی سیاسی

چرا «ادبیات روایت» برای ما مهم شد؟

مجتبی رحماندوست

در قبل از انقلاب تقسیم بندی کتاب برای سنین مختلف وجود نداشت/ دستاورد های حوزه نشر و کتاب قبل از انقلاب و بعد از انقلاب اصلاً قابل‌مقایسه نیست

رضا رسولی

مستند نویسی؛ راز ماندگاری ادبیات آیینی

نه به فرمایشی نویسی در ادبیات متعهد

تمرکز ویژه رهبر انقلاب در حوزه ادبیات زمینه‌ساز خیزش ادبی شد

گیتی صفرزاده

طنز دربندِ تفسیر به رأی‌های مسئولان است!

مهرداد صدقی

داستانی از پشت انقلاب و جبهه!

اسماعیل امینی

باید به جهانی‌شدن ادبیات بیندیشیم!

کارکردن در گمنامی هنر آنها بود

طنز، خیلی جدی است

گویا هنر قصد ندارد با مردم حرف بزند

مصطفی کارگر

در دوره پهلوی دوم یک اختناق گسترده در حوزه شعر آیینی به وجود آمد/ شعر ابتدای انقلاب با شور همراه بود/ شعر دهه چهارم انقلاب عمق یافت و کیفیت پیدا کرد/ شعر‌های فردوسی هم آیینی است

محمدسعید میرزایی

سیر کمالی شعر در چهار دهه/ انقلاب اسلامی بوطیقای شعر را تغییر داد/ مسئولین وزارت ارشاد شان شعر انقلاب اسلامی را رعایت نکردند

فاطمه نانی زاد

هنوز هم اقایان برای شعر بانوان تصمیم‌گیری می‌کنند!

نیلوفر مالک

نوجوان باید ظلم‌ستیز باشد

علی اصغر سید آبادی

احمد شاکری

سینمای آینده‌نگر، خیال‌پردازیِ رهاشده نیست

کرسی نظریه‌پردازی ادبیات دفاع مقدس در دانشگاه دم نکشیده است

خواستیم با «ادبیات پایداری» جهانی شویم اما زیر آب دفاع مقدس را زدیم!

حمیدرضا شکارسری

سرنوشت فرهنگی - سیاسی مملکت را شاعران عوض کردند؟ اصلا این طور نیست!

تعارف نکنیم «شعر» همیشه در حاشیه زندگی ما بوده است!

سیداکبر میرجعفری

توییت‌های ۲۸۰ کاراکتری عبید زاکانی! طنز کجا بود، کجا رفت؟

رضا اسماعیلی

شعر فارسی شاخک‌های تیزی دارد

محمدرضا وحیدزاده

پاسخ برخی دردها، فقط در شعر است

علیرضا سمیعی

محمدمهدی رسولی

محتوا کامل است ما در فرم شکست می‌خوریم

دوربین و یک صندلی اکسیدشده زیر درخت

پشیمانی امروز نویسندگان سابقا انقلابی، ریشه در سستی باورهای اولیه آنها دارد/نویسنده پرمخاطب بیشتر در معرض خطر است و باید دائما خودکاوی کند

سید عبدالجواد موسوی

نوای بدون نای شعر اعتراضی