حوزه همراهان

سیدحسین شهرستانی

ناتوانی علوم انسانی موجود در توضیح وضعیت ایران

چرا حضور مردم به تولید سیاست پایدار منجر نشد؟

شناخت زبان فارسی به کشف تجربه اجتماعی مردم ایران می‌انجامد

جنبش رادیکال، نمی‌تواند حرف بزند

سید مجید امامی

هیچ هدف اقتصادی بدون مسیر فرهنگی قابل‌تصور نیست

بازسازی ساختار فرهنگی به معنای تمرکزگرایی نیست

عبدالکریم خیامی

پلتفرم‌ها فقط رسانه نیستند، نشانه یک ساخت اجتماعی جدیدند

چوب گزارش‌های مشکوک به ریا و تملق را می‌خوریم

فرآیند‌های ارزیابی در حوزه فرهنگ از طنز‌های تلخ جمهوری اسلامی است

مسعود معینی پور

همه نظام‌های دنیا هنجارسازی می‌کنند، منتها منعطف و خیلی شامل!

منازعه اصلی در جنبش ۱۴۰۱ نمادین بود نه واقعی!

سید مجتبی امامی

کوچک‌سازی سازمان صداوسیما ملاک نیست، مسئله کارایی و تنوع است

علی ذوعلم

نوجوان، نیاز به شنیده‌شدن دارد

روایت پیشرفت یعنی واقعیت‌ها برای مردم روشن شود

غفلت از مدرسه، مسجد و خانواده ما را در یک خلأ فروبرد

«بازسازی ساختار فرهنگی» به سرنوشت «مهندسی فرهنگی» دچار نشود

یاسر احمدوند

بسیاری از نهادهای فرهنگی مؤثر، کارآمد و پرتلاش بوده‌اند!

حسن بنیانیان

نسبت به الگو‌های رفتاری جامعه احساس خطر کنیم

این تصور از خدا و قیامت رفتارساز نیست!

امروز مسئله‏ دینداری یک چالش جدی است

علیرضا بلیغ

کم‌کاری متفکران انقلاب در نقد بازارگرایی

جامعه قوی، مقدمه ظهور دولت قوی

برچسب «چپ اسلامی» ناشی از فقدان موقعیت‌مندی است

ایران، آزمون علوم‌انسانی است نه موضوع آن

مجتبی نوروزی

محمد پورکیانی

سعید نریمان

سید عبدالرسول علم الهدی

زندگی کنشگران هیجانی به‌مثابه اوباش!

هویت ایرانی در برابر انقلاب جنسی می‌ایستد؟

آیا انقلاب جنسی روی پوست شهر آمده است؟

جوانان و نوجوانان از دهه ۹۰ به بعد کاربر هستند نه مصرف کننده

سیده فاطمه نعمتی