پایگاه تحلیلی سدید

فرهنگ و هنر - شعر و ادبیات
دچار نوعی خودسانسوری فرهنگی هستیم
بررسی وضعیت فعلی شعر و ادبیات از موضع سیاسی و اجتماعی در گفت‌وگو با احمد توانایی؛
 من سال‌هاست که می‌­گویم، وقتی دال‌های ارزشی نظام بر بستر ادب و هنر بنشینند، دیگر قابل حذف و کتمان نیستند. برای نمونه در ادبیات جهان، امروز کسی نمی‌تواند «برادران کارامازوف» یا «جنگ‌وصلح تولستوی» را از ذهن و ضمیر جهانیان حذف کند. آثار ماندگار، در محیط نرم‌افزاری جهان می‌نشینند.
نوجوان باید ظلم‌ستیز باشد
چالش‌های نویسندگی برای نوجوان در گفت‌وگو با نیلوفر مالک؛
اگر از من دربارۀ مهم‌ترین درون‌مایۀ آثارم بپرسید، باید به انقلاب و حال و هوای آن دوران اشاره کنم. من آثارم را با انقلاب شروع کردم. نیت اصلی من این بود که نوجوانان متوجه شوند ظلم چیست و چطور باید ظلم‌ستیزی کرد. نوجوان یاد بگیرد که در هر شرایطی چطور از حق خود دفاع کند.
طنزپرداز یعنی نامه‌رسان اجتماعی
مروری بر تاریخچه طنز اجتماعی به سبک ایرانی در گفتگو با مهدی ظریفیان؛
اساساً طنز نسبت مستقیمی با مفهوم انتقاد فردی و اجتماعی دارد. جامعه‌ای که در آن طنز وجود نداشته باشد، انتقاد هم وجود ندارد. این موضوع به ماهیت ایهامی طنز بازمی‌گردد. طنزپرداز با استفاده از نماد و زبان دوپهلو می‌تواند به حساس‌ترین مواضع اجتماعی و فردی ورود کند. استفاده از زبان ایهام این امتیاز را برای طنزپرداز دارد که اگر روزی شخصی یا نهادی که مورد نقد واقع شده است، درصدد تنبیه طنزپرداز بر بیاید، طنزپرداز می‌تواند به ایهام متوسل شده و بگوید که منظور او این نبوده که برداشت شده است تا بتواند از تیغ تنبیه رها شود و حرف خود را به جامعه برساند.
موانع جهانی‌شدن ادبیات دفاع مقدس
مقایسه ادبیات پایداری در ایران با ادبیات پایداری در کشورهای مطرح در این زمینه؛
 نقش شعر و ادبیات، در گسترش فرهنگ مقاومت و آگاه‌ساختن افکار عمومی از مسئله فلسطین و ابعاد ستمگری و حق‌کشی جریان صهیونیسم - اگر از نقش خبرنگاران بیشتر نباشد - کمتر نیست. شعر مقاومت فلسطین در آغاز واکنشی دفاعی در مقابل جریان صهیونیسم بود ولی به‌تدریج سخنوران و اهالی قلم در کشورهای عربی آثار ادبی خود را برای دفاع از حق و آگاه‌کردن اذهان عمومی از آنچه در فلسطین می‌گذرد، وقف کردند.
ترجمه چالش هویتی امروز ادبیات ماست
بررسی قصه‌ها و آورده آنها برای جامعه ایرانی در مصاحبه با کبری بابایی؛
زمانی که خیلی از آدم‌ها سواد خواندن و نوشتن نداشتند و کتاب به شکل امروزی مرسوم نبود، عملاً بار ادبیات را بخشی از این قصه‌ها به دوش می‌کشیدند. قصه به دورهمی‌های خانوادگی، فضاهای قهوه‌خانه‌ای و جمع‌های کوچک و بزرگ ورود کرده بودند و عملاً کارکرد تربیتی و اندیشه‌سازی داشته‌اند. قصه یکی از سنت‌های خانوادگی بوده که همه را با هدف سرگرمی و دغدغه آموزش دور هم جمع می‌کرده است.
قصه در مسیر تاریخ
مروری بر تاریخ داستان‌نویسی اجتماعی در ایران؛
ادبیات همواره در تلاش برای بازنمایی زندگی جهان و انسان بوده است. رابطه ادبیات با زندگی یک رابطه دیالکتیکی است؛ چون متأثر از واقعیات اجتماعی است و از آن تأثیر می‌گیرد تا خلق شود. شاید بتوان از داستان به‌عنوان یک مداخله اجتماعی نام برد؛ زیرا طرحی نو برای سامان جامعه در می‌اندازد و از این طریق در مسیر حرکت انسان دست می‌برد.
باید به جهانی‌شدن ادبیات بیندیشیم!
بررسی کارکردهای ادبیات پایداری در ایران در گفتگو با دکتر اسماعیل امینی/ بخش دوم؛
خانم صفارزاده سفارش می‌کردند به گونه‌ای شعر بگویید که جهانی شود و به جهانی‌شدن شعرتان بیندیشید. می‌گفتند این‌طور نباشد که ما با مجموعه‌ای از اشارات و تلمیحات و ارجاعات و نشانه‌هایی که فقط برای خودمان آشناست، شعر بگوییم.
داستانِ کاغذی، کارکرد اجتماعی ندارد!
قصه و کارکردهای اجتماعی آن در مصاحبه با آقای سورنا جوکار؛
داستان در جامعه کتاب‌خوان‌ها می‌تواند مؤثر باشد و در آن جامعه هم ممکن است محدود باشد. مگر اینکه بر مبنای یک داستان، اثری ساخته شود و از طریق رسانه‌ها بین عموم مردم فراگیر شود و همه را تحت‌تأثیر قرار دهد. آن موقع کارکرد داستان اجتماعی‌تر است.
جامعه‌شناسی ایرانی بدون «شعر» معنا ندارد
نسبت جامعه ایرانی با شعر در گفت‌وگو با میلاد عرفان‌پور؛
شعر، خود زمینه تأثیرگذاری بر هنرهای مهم دیگری مثل موسیقی را نیز فراهم می‌کند. موسیقی بدون شعر، بخش اقلیتی از موسیقی جهان است و اغلب، موسیقی با شعر همراه است. به ویژه در موسیقی ایرانی شعر همیشه همراه موسیقی بوده است. در هنرهای دیگر هم همین‌طور است و همراهی با شعر برای مثال در هنرهایی مثل هنرهای تجسمی و حتی در سینما نیز دیده می‌شود؛ گویی نوعی خیال شاعرانه در شاخه‌های مختلف هنری رسوخ پیدا کرده و زیربنای بسیاری از اتفاقات هنری مبارک در سینمای ما هم بوده است.
کارکردن در گمنامی هنر آنها بود
بررسی کارکردهای ادبیات پایداری در ایران در گفتگو با اسماعیل امینی/ بخش اول؛
مرحوم سید حسن حسینی در کتاب «شعر جنگ و دفاع مقدس»، شعر پایداری را به شعر جنگ و شعر دفاع مقدس تقسیم کرده است. او می‌گوید: تا زمانی که جنگ بود، شاعران و دست‌اندرکاران این حوزه، نام شعر جنگ را بر روی آثار خود گذاشته بودند. بعدها اصطلاح دفاع مقدس ساخته شد در حالی که جنگی وجود نداشت، اما فرهنگی که جنگ در آن پدیدار شده و درباره آن کتاب، داستان، رمان، فیلمنامه و شعر تولید می‌شد، وجود داشت.

چه کسی صدای کارگران را خواهد شنید؟

امور جاری مملکت نظام نمایندگی و وکالت نیاز دارند

«گدار» تا آخر در کنار فلسطین و آرمان‌هایش ماند

رقابت جشنواره‌های مد و لباس با لباس قاچاق باکیفیت و قیمت پایین!

خدمت را باید در عمل نشان داد نه رتوریک!

«هوش مصنوعی»؛ مؤلفه جدید قدرت جهانی

اقتصاد، قدرت آفرین است

دانش‌آموز باید ارتفاع قله‌ها را حفظ کند، چرا؟!

دچار نوعی خودسانسوری فرهنگی هستیم

حکمرانی اقتضایی عدالت نمی‌آورد

ما در ایران اقوام غیربومی نداریم

بنیان‌گذار دولت ملی در ایران کیست؟

عدالت‌گستری مهم‌ترین هدف قیام «مهدی موعود» است

دانشگاه جای فکر است نه شعار!

آمریکا در مسیر زوال بی‌بازگشت

هم خانواده ساز!

ایده حکمرانی امام خمینی علاوه بر فقه مبتنی بر فلسفه، کلام و عرفان بود

«جنگ داخلی» نمایش خون‌بازی در کاخ سفید

هیچ‌کس ۱ میلیارد دلار درآمد ندارد!

از زمان مواجهه ایرانیان با مدرنیته،جامعه ما پیچیده تر شده است

معمار‌ ایران مستقل و آزاد

هویت، تئوری اختصاصی هر نوجوان برای زندگی

نوجوان باید ظلم‌ستیز باشد

رقابت پیرمردها در افول آمریکا!

نفوذ به عمق دستگاه تئوری‌پرداز و تمدن غرب!

تغییر نگرش انسان به عالَم و آدم، مبتنی بر چیست؟

می‌توان از ابزار‌های جدید در آئین‌های مذهبی استفاده کرد

حکمرانی اسلامی را به حکمرانی فقهی تقلیل ندهیم

حرکت شهید رئیسی در مسیر تبدیل «قدرت» به «خدمت» بود

مدارس خصوصی و بازتولید تفکر طبقاتی در ایران