خسرو باقری
متولد سال ۱۳۳۶ در تهران، دکتری فلسفه تعلیم‌وتربیت از دانشگاه استرالیا دارد و در حال حاضر استاد دانشگاه در دانشکده روانشناسی، علوم تربیتی و الهیات دانشگاه تهران است. عضو شورای گروه پژوهشی تعلیم و تربیت اسلامی، عضو کمیته تخصصی علوم تربیتی در طرح تدوین نقشه جامع علمی کشور و ناظر مطالعات نظری سند ملی آموزش و پرورش بخشی از مسئولیت‌های کاری وی به شمار می‌رود.
آخرین مطالب خسرو باقری
رهیافتی به مفهوم عدالت آموزشی در نظام ورود به دانشگاه در ایران در گفتار خسرو باقری؛
آموزش عالی یا ابزاری؟!
اینکه همه بخواهند به دانشگاه بیایند اشتباهی است که داریم انجام می‌دهیم. یعنی همه راه‌ها را مسدود کردیم و دانش‌آموزان فقط می‌توانند به دانشگاه بیایند؛ پس آن موقع آموزش عالی برای همگان در نظر گرفته شده در حالی که همه علاقه ندارند. در نتیجه آموزش عالی واقعا باید آموزش عالی با «ع» باقی بماند نه این که تبدیل شود به آموزش عالی با «الف» یعنی آموزش ابزاری.
راه دانشگاه و مسئله بومی‌سازی علوم دانشگاهی در گفتار خسرو باقری/ بخش دوم؛
رسالت دانشگاه واقعاً چیست؟
آدم باید کار داشته باشد که بتواند زندگی کند؛ اما این کف نیاز‌های ماست نه سقف نیاز‌های ما. دانشجویان متعدد خود من بیکارند؛ اما ما می‌خواهیم عنوانی سردر دانشگاه بزنیم و آن باید فاخر باشد و نشان دهنده روح این کار، آیا روح دانشگاه ما کارآفرینی باید باشد؟ یعنی ما افرادی را آماده کنیم که بتوانند بروند و شغل داشته باشند؟ این خیلی سطح نازلی است و چه افتخاری در آن است؟
راه دانشگاه و مسئله بومی‌سازی علوم دانشگاهی در گفتار خسرو باقری/ بخش اول؛
چشمِ علم را نبندیم
وقتی خواستیم دانش را اسلامی کنیم با یک بن‌بست‌ها و ابهاماتی هم در این تغییر روبرو بوده و هستیم. این تصور که انگار ما خیال می‌کنیم باید محتوای این دانش‌ها را از اسلام تهیه کنیم و در اختیار بگذاریم، مثلا اگر دانش مدیریت است باید ببینیم اسلام در باب مدیریت چه گفته و این‌ها را استخراج کرده و بعنوان متن علم بیاوریم، کتاب و جزوه کرده و تدریسش کنیم؛ مثل جامعه شناسی اسلامی یا روانشناسی اسلامی و به همین ترتیب رشته‌های دیگر. انگار دین می‌خواهد محتوای علم را ارائه کند؛ ولی این ما را با مشکلاتی روبرو می‌کند.