در گفتگو با رئیس کارگروه ساماندهی مد و لباس کشور مطرح شد؛
در عرصه نوآوری فرهنگی دچار نقص و بی‌تناسبی با میراث غنی ایرانی- اسلامی هستیم که در کنار اختلالات اقتصادی،‌ باعث شده دسترسی به کالای ارزان، عفیفانه و باکیفیت به مشکلی پیچیده تبدیل‌شود. مسائل مربوط به مد و لباس در کشورمان از دو منظر فرهنگی و اقتصادی به قدری پیچیده است که با آسیب‌ها و متغیرهای متنوعی رو‌به‌رو هستیم که حتی فرصت گفت‌و‌گو درباره آنها را با مردم، مسئولان و فعالان این عرصه پیدا نمی‌کنیم.

به گزارش «سدید»؛ اگر مسئولی که هم رئیس کارگروه ساماندهی مد و لباس و هم دبیر شورای فرهنگ عمومی کشور است تمام قد قبول داشته باشد که اوضاع پوشاک اجتماعی و حال و روز ویترین‌های عرضه لباس خوب نیست، گرچه باب نقد را بازتر می‌کند اما جای تعجب هم می‌شود که چرا حتی آنانی که می‌دانند لباس‌های عرضه شده به بازار هزار و یک ایراد دارد،‌ کاری برای اصلاح امور نمی‌کنند. مصاحبه ما با مجید امامی،‌ مسئولی که بر دو صندلی مهم در حوزه فرهنگ کشور تکیه زده از این جنس بود. او خودش منتقد تمام عیار وضع موجود است و از طراحی لباس‌ها تا نحوه عرضه آنها را قائل به ایراد می‌داند و پرهیجان‌تر از هر کسی نابسامانی‌های حوزه مد و لباس کشور را بر می‌شمارد،‌ درحالی که ما بی‌تعارف به او گفتیم که وی و همکارانش روی کارآمده‌اند تا همین مشکلات را برطرف کنند. از زاویه دید مجید امامی اما برخی مشکلات در حوزه تولید پوشاک در کشور، ساختاری است. البته او می‌گوید به‌جز مشکلات ساختاری که ماتریس‌های پیچیده‌ای را ایجاد کرده‌اند بقیه چالش‌های حوزه پوشاک قابل حل است؛ مثل حمایت از طراحان متعهد و پشتیبانی همه جانبه از تولیدکنندگان لباس‌های ایرانی ‌زیبا و عفیفانه. 

 

شما به عنوان رئیس کارگروه ساماندهی مد و لباس و دبیر شورای فرهنگ عمومی کشور وقتی در خیابان‌ها قدم می‌زنید و نوع پوشش مردم و ویترین مغازه‌ها را مشاهده می‌کنید چه برداشتی از وضعیت مد و لباس کشور دارید؟

آنچه دیده می‌شود متناسب با فرهنگ، ذائقه و اقتصاد مشتری ایرانی نیست.   به طور مشخص چه ایرادی به پوشاک عرضه شده در بازار می‌گیرید؟ هم از حیث فرهنگی و هم از لحاظ اقتصادی به این محصولات ایراد وارد است. درحوزه پوشاک اجتماعی آقایان با نبود تنوع، یکنواختی و کپی‌کاری و درحوزه پوشاک اجتماعی بانوان با فقدان پوشاک عفیفانه ‌و موقر مواجهیم؛ در مورد چادر هم قیمت‌ها طوری است که با وضعیت مالی مصرف‌کنندگان فاصله دارد. البته مانتوهای ارزان قیمتی در بازار وجود دارد که مشکل‌شان رعایت نشدن وقار و ارزش‌هایی است که لباس اجتماعی یک بانو باید با آنها زینت شود. البته درکشورمان تولیدکنندگانی هستند که درحوزه پوشاک، مسئولانه کار می‌کنند و متاسفانه توان رقابت با تولیدکنندگانی که به صورت توده‌ای، ‌مانتوهای ارزان و نامتناسب با شئون فرهنگی عرضه می‌کنند را ندارند. مشکل اصلی هم همین تولیدکنندگان خرد، فاقد شناسنامه و گریزان از نظارت است.  

 

پس قبول دارید که وضعیت پوشاک در کشورمان به هیچ وجه خوب نیست.

  بله‌ کاملا. این اوضاع برخاسته از نارسایی‌های اقتصادی و فرهنگی است. ما در عرصه نوآوری فرهنگی دچار نقص و بی‌تناسبی با میراث غنی ایرانی- اسلامی هستیم که در کنار اختلالات اقتصادی،‌ باعث شده دسترسی به کالای ارزان، عفیفانه و باکیفیت به مشکلی پیچیده تبدیل‌شود. مسائل مربوط به مد و لباس در کشورمان از دو منظر فرهنگی و اقتصادی به قدری پیچیده است که با آسیب‌ها و متغیرهای متنوعی رو‌به‌رو هستیم که حتی فرصت گفت‌و‌گو درباره آنها را با مردم، مسئولان و فعالان این عرصه پیدا نمی‌کنیم.

 

 ولی به هر حال شما در کارگروه مد ولباس و شورای فرهنگ عمومی به عنوان بخشی از بدنه دولت باید کاری بکنید.

دولت به عنوان سیاستگذار در پنج عرصه نظارت، هدایت و روشنگری،‌ حمایت،‌ مشارکت آفرینی و مباشرت درحال پیگیری امور است. البته اولویت ما مشارکت‌آفرینی یا رفع موانع مشارکت واقعی بازیگران اصلی درعرصه مد ولباس است. ما معتقدیم اگر موانع را برطرف کنیم بازیگران بسیار متعهد و متخصصی درحوزه پوشاک داریم که البته مورد بی‌مهری قرار گرفته‌اند؛‌ افرادی که اگر از حیث عوامل تولید و قیمت تمام شده به آنها کمک کنیم، می‌توانیم استقلال فرهنگی‌مان را بازیابیم.  

 

این بی‌مهری‌ها و غفلت‌ها بسیار هم زیاد است به طوری حتی به داشته‌های فرهنگی و المان‌های مختص فرهنگ ایرانی نیز بی‌توجهی کرده‌ایم. 

بله. ما از نظر الگو، المان و تنوع فرهنگی سرمایه‌های زیادی به‌ویژه در اقوام ایرانی داریم به طوری که می‌توانیم حداقل درغرب آسیا قدرت مد و پوشاک باشیم درحالی که گرفتار مساله پیش پا ‌افتاده‌ای به نام قاچاق هستیم. با این وضع چطور می‌توانیم انتظار تولید محصولات قابل رقابت را داشته باشیم و از تولیدکنندگان بزرگ پوشاک درکشور متوقع باشیم که در حوزه پوشاک اجتماعی رسمی و غیررسمی دست به ابداع، نوآوری و خلاقیت بزنند درحالی که به لحاظ قیمتی نمی‌توانند با پوشاک قاچاق رقابت کنند. طبیعی است در این وضعیت، اغلب تولیدکنندگان ترجیح می‌دهند کپی کاری‌کنند.  

 

شما با حرارت زیادی از چالش‌های حوزه مد و لباس در کشور صحبت می‌کنید اما رسالت‌تان به عنوان رئیس کارگروه ساماندهی مد ولباس دقیقا برطرف کردن همین چالش‌ها و موانع است. چرا همه مسئولان همواره طرح مشکل می‌کنند ولی چالش‌ها هیچ‌گاه برطرف نمی‌شود؟ 

برخی مشکلات این حوزه ساختاری و بخشی قابل درمان است که لازمه‌اش تقویت جدی کار گروه ساماندهی مد و لباس است. درحوزه مشکلات ساختاری یکی از چالش‌های بسیار جدی، نظارت مقطعی بازرسان اتحادیه‌ها و پلیس اماکن است که در این نظارت‌ها نارسایی و بی‌دقتی زیاد است. برهمین اساس ما به جای نظارت‌های سلبی و منفی به سمت نظارت مثبت رفته‌ایم. یعنی به سمت حمایت از کالاهای دارای استاندارد فرهنگی و در واقع محصولاتی که نشان شیما دارند.  مردم اصلا شیما را نمی‌شناسند! با این که ۱۰ سال است این کار انجام می‌شود ولی شیما اساسا نفوذ و بروزی نداشته است. قبلا در کارگروه به یکسری لباس باکلاس نشان شیما داده می‌شد و بعد هم روانه انبارها می‌شدند. اما الان می‌گوییم شیما، کف استاندارد فرهنگی است و ضابط، بازرس، مشتری و حتی فروشنده می‌تواند به کالای با بارکد شیما اعتماد کند.  اما در بازار بارکد شیما به هیچ وجه دیده نمی‌شود! چون کار را تازه شروع کرده‌ایم. 

 

شما ازمشکلات ساختاری در تولید پوشاک عفیفانه می‌گفتید. قطعا یکی از این مشکلات بحث قیمت‌هاست. چطور می‌خواهید با این مشکل اساسی مقابله کنید؟

اکنون قیمت‌های تمام شده چنان بالاست که تولیدکننده انبوه پوشاک ترجیح می‌دهد به سمت طرح‌های ایرانی نرود زیرا به این نتیجه رسیده که بهتر است چیزی را تولید کند که قبلا برایش ذائقه‌سازی شده یعنی پوشاک وارداتی. این یعنی اقتصاد سیاسی مد در کشورمان اشکالاتی دارد.

 

آیا مفهوم گفته شما این است که این مشکل قابل درمان نیست؟

اما بالاخره این همه نهاد و سازمان و شورای فرهنگی و به‌ویژه کارگروه ساماندهی مد و لباس باید بتوانند مشکلات حوزه پوشاک را حل کنند. البته وقتی از مشکلات می‌گوییم به این معنی نیست که هیچ کدام درمان شدنی نیستند. یکی از راه‌های علاج، ‌دادن سکوهای فروش دائمی به طراحان و تولیدکنندگان است تا بتوانند محصولات خود را به منصه ظهور برسانند. جشنواره‌های مد و لباس هم بستر مناسبی هستند که البته در۱۰‌سال گذشته نتوانسته‌اند حمایت ویژه‌ای از طراح و طرح‌های نوآورانه ایرانی انجام دهند. با این حال کارگروه مد و لباس در دوره جدید سعی دارد جشنواره‌ها شتاب‌دهنده اهداف ما در این حوزه، محیطی برای عرضه ظرفیت‌های کشور و فضایی برای انتخاب‌های مردم باشد. ما جشنواره‌های مد و لباس را آسیب‌شناسی کرده‌ایم و نقدها را قبول داریم و در حال ریل‌گذاری‌های جدید با کمک متخصصان و طراحان هستیم.

 

 اما طراحان و تولیدکنندگان مطالبه‌ای جدی دارند که به دستگاه‌ها و مواد اولیه متناسب با پوشاک ایرانی مربوط می‌شود. در این حوزه چه برنامه‌ای دارید؟

بله، دستگاه و مواد اولیه موضوع مهمی است که به وزارت صمت مربوط می‌شود اما ما مسائل و چالش‌ها را با دوستان درمیان گذاشته‌ایم. اگر نتوانیم درمواد اولیه به تولیدکنندگان پوشاک (به‌ویژه حجاب ) یک ثبات قیمتی و قابل رقابت با کالای خارجی بدهیم نباید انتظار داشته باشیم در این عرصه تغییراتی رخ دهد. اکنون اشکالات از ناحیه مواداولیه بسیار زیاد است. البته تاکید اصلی ما بر تولید مواد اولیه در داخل کشور است و قول‌هایی را از وزارت صمت و بنیادها و نهادهای عمومی گرفته‌ایم تا در کنار بخش خصوصی بتوانند مشکل مواد اولیه را حل کنند. حداقل یک سوم از مشکل حجاب و عفاف در کشور ما به دسترسی به پوشاک زیبا، سالم، عفیفانه و ارزان ربط دارد که اگر این یک سوم را نتوانیم حل کنیم طبعا بقیه اجزای زنجیره هم آسیب می‌بیند. چالش‌های حجاب بسیار پیچیده‌تر از این است و به راحتی حل نمی‌شود.

 

هر کسی در راس کارگروه ساماندهی مد و لباس قرار می‌گیرد تقریبا از همین موضوعات حرف می‌زند؛ همه از ریل‌گذاری جدید صحبت می‌کنند. بعد از پایان دوره مسئولیت‌تان باید منتظر چه تحولاتی باشیم؟

دسترس پذیر شدن لباس زیبا، سالم، عفیفانه و ارزان حداقل برای مردم کلانشهرها. اگر بپذیریم که در چند سال آینده همه این اتفاقات رخ می‌دهد به قول شما یک سوم کار انجام شده اما باز هم دو سوم دیگر می‌ماند.

 

تکلیف این بخش باقیمانده چیست؟

دو سوم باقیمانده باید درعرصه‌های معرفتی و بینشی مربوط به عفاف و حجاب و در حوزه‌های تربیتی و رسانه‌ای دنبال شود. ما در ستاد عفاف و حجاب وزارت ارشاد و همچنین در شورای فرهنگ عمومی به عنوان قرارگاه دستگاه‌های فرهنگی کشور و همچنین در وزارت کشور در حال پیگیری هستیم چون هنوز به طور مثال در کتاب‌های درسی برای تبیین فضیلت‌های عفاف و حجاب و نگاه فطری که اسلام به انسانیت زن دارد لنگ می‌زنیم و نقص داریم . یا در رسانه‌ها و آثار سینمایی و فضای مجازی، چالش‌هایی بسیار جدی داریم که به اعتقاد ما نگاه ایجابی در این حوزه‌ها حتما باید تقویت شود.

 

 احیای قرارگاه فرهنگی اساسا یکی از وظایف شورای فرهنگ عمومی،‌ هدایت فرهنگ عمومی کشور است که حوزه حجاب و عفاف را هم شامل می‌شود. در‌این شورا چه برنامه‌هایی را پیگیری می‌کنید؟

اول این که در۱۰ ماه گذشته قرارگاه فرهنگی را بازسازی کرده‌ایم. همچنین اصلی‌ترین معماهای فرهنگی کشور را شناسایی کرده و اگر راه حلی داشته‌اند آنها را احیا کرده و اگر نداشته‌اند برایش راه حل‌هایی یافته‌ایم.  در واقع ما فرصت‌های فرهنگی کشور را مبنای حرکت قرار داده‌ایم نه ضعف‌ها و تهدیدها را چون اگر از فرصت‌ها خوب استفاده شود افق‌های جدیدی ولو در شرایط پر چالش برای ما ایجاد می‌کند. پس فرصت گرایی شعار ماست؛ به‌ویژه درعرصه هویت ملی، سبک زندگی و نشاط اجتماعی روش‌های نوینی را که دیگر نیازی به آزمون و خطا ندارند،‌ در پیش گرفته‌ایم.  ما در کشورمان معماهای فرهنگی زیادی داریم که یک بار برای همیشه باید آنها را حل کنیم مثل چهارشنبه آخر سال یا حضور بانوان در ورزش‌های قهرمانی آقایان. در واقع موضع شفاف، اصیل و مخاطب پسند ما باید به سمع و نظر مردم و مسئولان برسد نه این که در شرایط ابهام وعدم قطعیت، مدیریت بحران بکنیم. ما فعلا مدعی حرکتی نیستیم اما توانسته‌ایم موتور را روشن کنیم و امیدواریم در مسیری که اسناد بالادستی و فرصت‌هایی که در گام دوم انقلاب اسلامی ایجاد شده این موتور را راه بیندازیم.

/انتهای پیام/ 

منبع: جام جم
ارسال نظر
captcha

از رهبری نهضت مقاومت تا تکیه‌داری امام حسین (ع)

«تندتر از عقربه‌ها» کتابی که هرچه سریع‌تر باید آن را خواند

«بچه‌های فرات» نمی‌خواهد نسلی بی‌تفاوت به ظلم باشد

پرسش‌هایی درباره «ابلق»

سلبریتی هویت خود را ذیل چه فرهنگی تعریف می‌کند؟

رشد انیمیشن ایران از سینمای کشور جلوتر است

سلبریتی ها علیه نخبگان

با سلبریتی‌ها چگونه برخورد کنیم؟

به مولوی بدهکاریم

زنان ایرانی در گذشته چقدر خوش‌سفر بوده‌اند؟

مگر سینما در تاروپود جامعه قرار دارد که بخواهد تأثیر هم بگذارد؟!

خوشنویسی رتبه نخست را در هنر‌های اسلامی دارد

شعر اربعین، تابلویی از حماسه «امت واحده»

پلتفرم‌ها بازار نشر را نابود کرده‌اند

هدف نمایشگاه ایران‌نوشت بالا نگه داشتن پرچم نوشت‌افزار ایرانی است

برای انتشار جلد دوم تردید دارم!

انقلاب اسلامی ایران ادبیات را احیا کرد

مادران موثرترین قشر شکل‌دهنده آینده ایران محسوب می‌شوند

راز ناتمام، سوژه‌ای که هدر رفت

فرصت هنری برای جهانی‌سازی اربعین

پرونده ها