فیلترینگ

ما عملاً این حکمرانی سایبری را پذیرفته‌ایم و با آن تعامل می‌کنیم. وقتی این حکمرانی را پذیرفته‌ایم، شاید اندیشیدن به حکمرانی دیگری چندان صحیح نباشد. امروز بخش زیادی از حمل‌ونقل ما توسط شرکت‌هایی مانند «اسنپ»، «تپسی» و «ماکسیم» انجام می‌شود. اگر این سیستم متوقف شود، بخش عمده‌ای از حمل‌ونقل عمومی دچار مشکل می‌شود. همین وضعیت در بسیاری از حوزه‌های دیگر مانند VODها نیز وجود دارد. پس ما خواه‌ناخواه این مدل از حکمرانی را در عمل پذیرفته‌ایم.

چند سال است که سیاست سازمان ملل، پیشبرد سیاست‌های توسعه سواد اطلاعاتی با اولویت زنان و کودکان و بعد مردان است. ما در کشور خودمان چه میزان به این موضوع اهتمام داشته‌ایم؟ آیا شما دوره‌ای برای اینها سراغ دارید؟

تصمیم می‌گیریم، قرارگاه‌های سایبری و سازمان‌های متعدد هم داریم و اقداماتی را در این عرصه انجام می‌دهیم، اما در حقیقت هنوز نتوانسته‌ایم در آن نظامات حقوقی برای خودمان مقرراتی تعریف کنیم. اگر کشور ما بخواهد وارد این مقررات بین‌المللی شود، آن الزامات حقوقی و ملاحظات حقوقی ما چیست که من بتوانم در عرصه بین‌الملل طبق آنها عمل کنم؟