انسان محله

اگر نهاد‌های دینی بخواهند فعالیت و سرمایه‌گذاری بیشتری کنند، در همین بعد عاطفی و فرهنگی است. در این زمانه که زمانه عبور از عقلانیت‌هاست - یعنی جهان اجتماعی امروز بیشتر رنگ و بوی عاطفه دارد تا عقلانیت - هرچه قدر بتوانیم عقلانیت تکنیکال و ملال آور عبور کنیم و به حس و عاطفه برسیم، ما مسیر درستی را در نسبت با جامعه ایرانی پیش برده‌ایم چه اینکه پیش فرض آنالوطیقایی در نسبت با جامعه ایرانی، پیش‌فرض به‌شدت مغلوطی است. البته ممکن است در جوامع دیگر این‌گونه نباشد.

نگاه قرآنی می‌گوید مسجد باید معنویت ایجاد کند و بقیه امورات و کارکرد‌ها در مسجد وقتی ارزش پیدا می‌کند که هدف و غرض آن افزایش معنویت باشد؛ درغیر این صورت، خودش مستقل بازی‌کردن می‌شود. این کارکرد مسجد نیست؛ چون بازی‌کردن در خیابان هم ممکن است.