سینمای دفاع مقدس

استقبال از سینمای دفاع مقدس به شدت با فضای اجتماعی و فرهنگی جامعه مرتبط بوده است. در دوره‌هایی که خاطرات جنگ تازه بود و مردم هنوز از تجربه‌های آن سخن می‌گفتند، مخاطب با اشتیاق بیشتری به فیلم‌ها روی می‌آورد.

سینمای دفاع مقدس تنها بازنمایی میدان جنگ نیست، بلکه ابزاری برای انتقال ارزش‌های اخلاقی و فرهنگی و تقویت وفاق ملی است. با توجه به تغییر نسل‌ها و تحولات رسانه‌ای، بازآفرینی خلاقانه و پژوهش‌محور این سینما ضرورتی است تا هم با جنگ روایت‌ها مقابله کند و هم هویت فرهنگی جامعه را استحکام بخشد.

به طور کلی صیاد را باید فیلم ابری دانست که از معرفی قهرمان خود عاجز است و نمی‌تواند نقش مهمی مانند شهید صیاد شیرازی را برای تماشاگر را به تصویر بکشد. مشکل ابتدایی و اساسی فیلم صیاد این است که شخصیت منفی فیلم (بنی‌صدر) بسیار سمپاتیک‌تر از قهرمان فیلم از کار درآمده است؛ زیرا کارگردان فقط به ذکر برخی جملات از بنی‌صدر بسنده می‌کند و پشت‌پرده طرح چنین مسائلی از سوی او را بیان نمی‌کند.

یکی از مهم‌ترین عوامل استقبال از پیش‌مرگ، شکاف عمیقی است که در سال‌های اخیر میان سلیقه مخاطب و محصولات سینمای ایران شکل‌گرفته است. در شرایطی که سینمای ایران عمدتاً به سمت درام‌های اجتماعی تلخ و کمدی‌های تجاری سوق پیدا کرده، مخاطبان از فیلم‌هایی که روایت‌های حماسی و پرتعلیق ارائه می‌کنند، محروم مانده‌اند. پیش‌مرگ با ترکیب درامی جنگی و اکشن استاندارد، به این نیاز پاسخ داده و خلأ موجود در سینمای جریان اصلی را پرکرده است.