خشونت خانگی

علم به این موضوع که وقوع طلاق، اثر متقابلی از پررنگ‌شدن آسیب‌های اجتماعی همچون اعتیاد و خشونت خانگی است و نیز نسبت معناداری در شکل‌گیری دیگر آسیب‌های اجتماعی همچون بزهکاری و افزایش مصرف مشروبات الکلی دارد، حکم به بی‌اعتباری جامعه می‌دهد.

فریاد، خون و خیانت؛ این‌ها دیگر چاشنی داستان نیستند بلکه بدنه اصلی بسیاری از سریال‌های خانگی شده‌اند، اما پرسش این‌جاست: این حجم از خشونت محصول ذهن خلاق نویسنده است یا آینه‌ای از جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کنیم؟ آیا سریال‌ها زخم می‌زنند یا فقط پرده از زخم‌ها برمی‌دارند؟

جامعه برای آن مرد کاری نمی‌کند و معمولاً از آنجایی که مردان از لحاظ عاطفی و فیزیکی به زن و همسر خود بیشتر وابستگی دارند، وقتی طلاق اتفاق می‌افتد، برخی از آن‌ها به سرعت وارد رابطه مجدد شده و ازدواج می‌کنند. آمارها می‌گویند که مردها بعد از طلاق غالباً در ازدواج بعدی هم شکست می‌خورند. چراکه فکر می‌کنند شکست آن‌ها با رابطه عاطفی جدید حل می‌شود، اما مشکل بیشتر می‌شود و رفته‌رفته مردان به ازدواج بدبین می‌شوند.

مشکلات روانی و اختلالات شخصیتی و در کنار آن عدم هوش هیجانی و عدم مهارت‌های زندگی مشترک مثل ارتباط مؤثر و حل تعارض و اختلاف از عوامل طلاق است. مشکلات روانی و شخصیتی که همه جا و برای همه هست، اما می‌خواهم بگویم که نقش حاکمیت چه می‌تواند باشد. گفتیم که یکی از دلایل آن، عدم آموزش مهارت‌های زندگی مشترک است.