مهریه

مهریه در نظام حقوقی ایران نوعی ابزار جبران ریسک‌های اقتصادی و اجتماعی برای زن است. زن، در صورت طلاق یا فوت همسر، معمولاً در معرض آسیب اقتصادی قرار دارد و اگر مهریه تضعیف شود، باید به موازات آن سازوکارهایی مانند بیمه زنان خانه‌دار، حق اشتغال برابر، دسترسی به منابع مالی و حمایت از زنان مطلقه نیز تقویت شود. در غیر این‌صورت، نتیجه می‌تواند ناعادلانه و نامتوازن باشد.

در جامعه ما که یک جامعه سنتی است و افراد خیلی زود ارزش‌گذاری و قضاوت می‌کنند، معمولاً فرصت ازدواج برای خانم‌ها نسبت به آقایان مقداری ضعیف‌تر می‌شود. نگاه جامعه به زنی که طلاق گرفته، نگاهی منفی است و مثل آسیبی برای زندگی‌های دیگر انگاشته می‌شود که مستقیماً منجر به طردشدگی و گوشه‌گیری افراد مطلقه در جامعه می‌شود. زن مطلقه با نوعی بی‌اعتباری اجتماعی دست‌وپنجه نرم می‌کند و این بسیار تلخ و گزنده است.

جامعه برای آن مرد کاری نمی‌کند و معمولاً از آنجایی که مردان از لحاظ عاطفی و فیزیکی به زن و همسر خود بیشتر وابستگی دارند، وقتی طلاق اتفاق می‌افتد، برخی از آن‌ها به سرعت وارد رابطه مجدد شده و ازدواج می‌کنند. آمارها می‌گویند که مردها بعد از طلاق غالباً در ازدواج بعدی هم شکست می‌خورند. چراکه فکر می‌کنند شکست آن‌ها با رابطه عاطفی جدید حل می‌شود، اما مشکل بیشتر می‌شود و رفته‌رفته مردان به ازدواج بدبین می‌شوند.