علی جنادله

رسانه هراسی، بیشتر از این که مبتنی بر شواهد و تحقیقات باشد، مبتنی بر نوعی احساس است. یعنی خطری که آن را «حس» می‌کنیم، نه خطری که آن را «لمس» می‌کنیم و شواهد و دلایلی برایش داریم. تقلیل علل و عواملی که منجر به تغییراتی در زیست خانواده شدند به رسانه‌های اجتماعی، خیلی ساده‌انگارانه و ساده دیدن یک مسئله خیلی پیچیده است.

با وقوع انقلاب، یک هویت دینی فراگیر ایجاد می‌شد که عملاً قومیت را بلاموضوع می‌کرد. قومیت‌هایی که احساس می‌کردند به دلیل نوع تعریفی که به‌صورت پیشینی از هویت ملی می‌شد، از ایرانی بودن دور انداخته می‌شوند، در قرائت جدید انقلابی، احساس نوعی رهایی بخشی می‌کردند. در واقع ملت واحده یا هویت دینی، نوعی هویت فراگیر بود. شبیه چیزی مانند هویت شهروندی و مدنی با قیود خاص خود که باز هم محدودیت دین را دارد، ولی می‌گوید شما اگر به این دین بگروید، دارای یک سری حقوق شده و پذیرفته می‌شود. فارغ از آنکه چه قومیت، ملیت، زبان و... داشته باشید، تنها ایمان به آن دین مهم است.