تفکرنوین

استبداد اعداد، جهان پیچیده و چندبعدی انسانی را به یک صفحه گسترده و بدون عمق تقلیل می‌دهد. نتیجه این رویکرد، بی‌ارزش شدن تمام آن چیزهایی است که در ترازوی اعداد نمی‌گنجند. اموری همچون اعتماد، همبستگی اجتماعی، اخلاق، خلاقیت، حکمت، کرامت انسانی و معنای زندگی.

می‌گویند «وضعیت مطلوب را احساس کن و تصور کن اکنون در آن هستی»، درحالی‌که اکنون جنگ در دنیا وجود دارد! آنها می‌گوید: «نه! جنگ نیست. دنیا پر از صلح و آرامش است. ما باید با این حالت مدیتیشن و مراقبه کنیم و همه باورمان شود که اکنون ما در دنیایی پر از صلح و آرامش زندگی می‌کنیم.» این مقداری احمقانه به نظر می‌رسد. ولی وقتی این ادبیات، نهادینه شد و مردم برای فرش و خانه و ماشین لوکس، با هزاران ترفند این ادبیات را شنیدند، می‌گویند احتمالاً می‌توان همین کار را انجام داد.

عدم نگاه منظومه‌ای و سیستمی به جریان «تفکر نوین»، مهم‌ترین عاملی است که زمینه التقاط‌های درون دینی را فراهم می‌کند. او ناخودآگاه این آموزه‌ها را جزءجزء می‌گیرد، شبیه‌سازی می‌کند و بعد کل سیستم را تأیید می‌کند و می‌گوید: «بله، این‌که غربی‌ها می‌گویند، درست و اسلامی است و اصلاً متعلق به خود ما بوده است.» دقیقاً همان شبکه قدرت نیز دنبال همین است که شما یک ادبیات درون دینی ایجاد کنید. اتفاقاً می‌خواهد کسانی که راهبران این دین هستند، این را با ادبیات اسلامی بازسازی کنند.