بشار اسد

برای اینکه سوریه بتواند مسئولیت دفاع از خود را به عهده بگیرد و عملیات مقابله با تروریسم را خود انجام دهد، به منابع اقتصادی و کمک‌های بین‌المللی برای بازسازی و یکپارچه کردن نیروهای نظامی و امنیتی نیاز دارد.

بی‌تردید اسلام سنتی دمشق و حلب نسبت به تهدیدی که از سوی نیروی سخت‌گیر وهابی سنی متوجه آنهاست حساس شده‌اند. این نیرو که با عناصر فراملی مذهبی، دعوت‌گر و جهادی از لیبی، الجزایر، منطقه خلیج فارس، چین، روسیه، اروپای غربی و قفقاز شمالی متحد شده، قدرتی عظیم در میان جنگجویان خود به شمار می‌رود. این تحولات به‌روشنی تهدیدی جدی برای خانواده‌های اشرافی سنی به حساب می‌آید که در طول تاریخ سوریه به نسخه‌ای ملایم‌تر از اسلام، لیبرالیسم و گشایش تمایل داشته‌اند.

مسیر آینده سوریه تنها در صورتی مثبت خواهد بود که کشور از گذشته سرکوبگر و تک‌حزبی خود عبور کند. «شرع» باید فوراً سایر احزاب سیاسی و گروه‌ها را در روند گذار مشارکت دهد، به‌ویژه ملی‌گرایان و فعالان مستقلی که از سال ۲۰۱۱ انقلاب علیه اسد را رهبری کرده‌اند.

آینده نظام سیاسی سوریه مسئله‌ای است که خود سوری‌ها باید آن را حل کنند و در این مسیر آمریکا نباید حضور مستقیم نظامی یا هدایت سیاسی داشته باشد.