شکست راهبردی

جنگ چندلایه‌ای که ترامپ آغاز کرده، گسستی از رویه‌های گذشته نیست، بلکه اوج همان راهبرد معیوبی است که از زمان شکل‌گیری جمهوری اسلامی در سال ۱۹۷۹، اساس سیاست آمریکا در قبال ایران را تشکیل داده است. همان‌طور که جنگ در تغییر رفتار و تغییر حکومت ایران شکست خورد، محاصره و فشار اقتصادی نیز قادر به شکست و تغییر رفتار ایران نخواهد بود. رؤسای جمهور بعدی آمریکا دیگر قادر نخواهند بود به راهبرد‌های فشار اقتصادی و جنگ نظامی علیه ایران بازگردند؛ چون تاب‌آوری ایران مقابل این راهبردها، ناکارآمدی آنها را به اثبات رسانده است.

رویارویی ایران با آمریکا و اسرائیل در اصل بر سر برنامه هسته‌ای یا توان موشکی نبود، بلکه نبردی بر سر نظم آینده منطقه غرب آسیا بود. آمریکا و اسرائیل در پی تثبیت نظمی منطقه‌ای مبتنی بر برتری اسرائیل، عادی‌سازی روابط اعراب با اسرائیل و به حاشیه راندن مسئله فلسطین بودند؛ پروژه‌ای که در قالب «خاورمیانه جدید»، توافق‌های ابراهیم و کریدور اقتصادی هند - خاورمیانه - اروپا موسوم به «آیمک» دنبال می‌شد.