آیت الله خامنه ای

تشییع میلیونی آیت‌الله خامنه‌ای در ایران و عراق، لحظه‌ای اسطوره‌ای بود؛ لحظه‌ای که در آن یک ملت و یک فرهنگ، سرنوشت مشترک خود را در یک آگاهی جمعی نشان داد.

رهبر انقلاب به‌عنوان عالی‌ترین مقام کشور و محور مقاومت، به‌صراحت از کاستی‌ها، غفلت‌ها و زیان‌های وارده صحبت کردند که به نظر می‌رسد ایشان با موضع‌گیری جدید خود، تلویحاً فعالان مقاومت را به پیگیری و محاسبه همزمان و متناسب سودها، زیان‌ها، کاستی‌ها، غفلت‌ها، پیروزی‌ها و شکست‌ها فراخواندند. 

در نشست «فهم اندیشه سیاسی حضرت آیت الله خامنه ای با رویکرد فلسفه تاریخ» مطرح شد که برای متفکران شیعه «امر معقول» در چارچوب روایتشان از فلسفه تاریخ معنا پیدا می‌کند.

ضامن بقای ولایت، این است که جامعه یک مرکز فرماندهی مقتدری در درون خود داشته باشد تا همه عناصر فعال و بانشاط این جامعه، نشاط فکری خود، نشاط عملی خود را از آن مرکز الهام بگیرند، آن مرکزی که در بطن جامعه و متن جامعه اسلامی همه جناح‌ها را اداره بکند و هرکسی را به کار لایق‌شان خودش مشغول بکند، از تعارض‌ها جلوگیری و نیرو‌ها را به یک سمت هدایت بکند.

در سومین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری که در مهرماه سال ۱۳۶۰ برگزار شد و آیت‌الله خامنه‌ای برای نخستین‌بار به ریاست‌جمهوری برگزیده شد تنها تبلیغ این بود؛ همین‌قدر ساده: «به خامنه‌ای مرد محراب و جبهه رأی می‌دهیم».

گذر از چله انقلاب اسلامی و پدیدار شدن نظم سیاسی تثبیت‌شده در کالبد نظام جمهوری اسلامی، فرصتی را فراهم می‌کند تا به سنجش موقعیت آغازین، کنونی و آینده پیشاروی انقلاب اسلامی بپردازیم.

همایش بین‌المللی «نظریه انتظار در اندیشه حضرت آیت الله العظمی خامنه‌ای» توسط پژوهشکده مهدویت و آینده پژوهی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی دهم مهر ماه سال ۱۳۹۸ برگزار می‌شود.