افراط

در فقه شیعه که متأثر از مباحثات کلامی شیعه است، اصل تبعیت احکام از مصالح و مفاسد نفس الامری و قاعده ملازمه حکم عقل و شرع مورد تأیید قرار گرفت و حق عقل در اجتهاد محفوظ ماند. بنابراین، در فرهنگ شیعی، مواضع کلامی و رویکرد فقهی به گونه‌ای بوده است که به هیچ وجه اجازه شکل گیری افکار انحرافی و افراطی و التقاطی را نداده است.