سبک

شعر در هر دوره‌ای برای برقراری ارتباط با جامعه و حفظ موقعیت خود، هوشمندانه پوست‌اندازی کرده و به شیوه‌های جدیدی متوسل می‌شود. ظهور نحله‌هایی چون شعر حجم، شعر گفتار، شعر دهه هفتاد و... شیوه‌هایی است که شعر برای «تنازع بقا» و ادامه حیات خویش انتخاب کرده است. شعر، شاخک‌های تیزی دارد و برای درامان‌ماندن از «خاموشی» و «فراموشی»، با تحولات فرهنگی و اجتماعی همراه می‌شود.

این فقط «منیت بشری» و غرور ماست که سعی دارد روی واقعیت فعلی ما و عدم امکان تغییر متمرکز شود. به آن توجه نکنید! باور‌های جدید را در تمام طول روز به خود بگویید و تکرار کنید، چون وقتی ایده یا فکری به‌قدر کافی شنیده و احساس شود، به درون «ذهن ناخودآگاه» شما فرو می‌رود و زمانی که این باور‌های جدید در «ذهن ناخودآگاه» ما مستقر شوند، بازی آن روشن شده و ادامه می‌یابد!

عزاداری امام‌حسین(ع) وسیله‌ای برای ارتباط همیشگی و عمومی مسلمانان با نهضت حسینی(ع) است. افزون بر این، مراسم عزاداری یک برنامه تبلیغی موثر در مذهب تشیع به‌شمار می‌آید ولی گاهی رفتارهایی انحرافی در عزاداری امام‌حسین(ع) داخل می‌شوند که آن را از اهداف خود دور کرده و یک سوءتبلیغ برای مذهب تشیع به‌شمار می‌آیند.

مدح‌گویی و ثناخوانی از دیرباز تاکنون در اقشار بشر متداول بوده است؛ از مدح و ثنای خداوند و فرستادگانش گرفته تا مجیز و چاپلوسی پادشاهان و حاکمان، اما آن مدحی که اسلام بر آن تاکید دارد، مدح ذات اقدس الهی و آل‌الله است و دیگر مدح‌ها را ناشایست می‌شمارد. مداحی اهل‌بیت عصمت و طهارت نیز قبل از انقلاب اسلامی متداول بود.