فیلم سازی

اینکه دولت رژیم صهیونیستی اسپانسر تولید فیلمی درباره تاثیر انقلاب اسلامی بر جامعه ایران شود، اینکه دختر یک زن و مرد از کارگزاران رژیم پهلوی، نظام برآمده از انقلابی علیه همان رژیم را قضاوت کند و همو مدعی شود به عنوان یکی از مشارکت‌کنندگان در انقلاب به کشور برگشته و با شرایط دشواری مواجه شده و علاوه بر اینها حضور تعدادی هنرپیشه ایرانی یا نیمه‌ایرانی ورشکسته در یک فیلم که همگی سوابق سیاسی واضحی دارند، نیاز به ایراد استدلال علیه فیلم را خود به خود برطرف می‌کند.

آموزه‌های دینی اسلام بهترین مفاهیم انتزاعی هستند که می‌توانند برای فیلمسازان الهام بخش باشند. این آموزه‌ها و مفاهیم در زندگی و عینیت زیست مردم پیاده شده و گزارش آن‌ها در منابع تاریخی آمده است. منابع تاریخی ما اعم از کتاب‌های تاریخی و ادبی مشحون از تحقق عینیت یافتن آموزه‌های دینی در عرصه‌های علمی، اخلاقی و سلوک اجتماعی است.

تعداد سینماهای ایران از بعد انقلاب تا به امروز رشد چشمگیری نداشته، اما با همین تعداد سالن و سینما متأسفانه افت مخاطب زیادی را تجربه کرده است این درحالی است که بررسی آماری نشان می‌دهد فیلم مناسب پاشنه آشیل تحقق برنامه توسعه سالن‌های سینمایی است.

اکبرلو: شما از یک سو می‌گویید که فیلم‌ساز حواسش به همه مفاهیم هست، اما پیش از شروع این گفتگو مثال زدید که به فیلم شما که به سفارش نیروی انتظامی ساختید ایراد گرفته‌اند که چرا شخصیت منفی قصه ریش دارد و نباید ریش داشته باشد/ الهی: وقتی مسئله‌ای به‌درستی تبیین نمی‌شود این غلط‌ها کاملاً بدیهی است. الان جوانی به‌عنوان ناظر پخش تلویزیون نشسته، به‌محض اینکه می‌گویم آقا این ریشی که می‌گویید اشتباه است، آن ریش نیست. اگر همین ریش را یک هنرمند غیرانقلابی بگذارد مطمئناً شک می‌کنید که او دارد قشر متدین را مسخره می‌کند. من چنین قصدی ندارم. خیلی از این اتفاقات می‌افتد.

ماجرا‌هایی که میرباقری از کوفه نقل می‌کند، قابل‌تطبیق با شرایط حاکمیت و جامعه در ایران پس از انقلاب است. در رژیم قبل، چون قدرت در دست یک شخص یا یک خانواده بود، امکان این همه رویاپردازی در افراد برای رسیدن به اریکه‌های بالادستی قدرت وجود نداشت و تنها راه موجود، اتصال به همان خانواده قدرتمند شاهی بود که برای خیلی‌ها نمی‌توانست میسر باشد. اما در فردای انقلاب است که آن تمرکز می‌شکند، امکان رویاپردازی برای خیلی‌ها فراهم می‌آید، سهم‌خواهی‌ها شروع می‌شوند.

ابوالفضل جلیلی نویسنده و کارگردان سینما با مرور خاطرات خود از اولین تجربه‌های فیلمسازی‌اش گفت: فیلمسازی در شرایط کرونا نظیر فیلمسازی در دوران جنگ است. همانطور که بهترین فیلم‌ها در دوران جنگ ساخته شدند، امروز هم می‌توان بهترین فیلم‌ها را ساخت.

بهتر ­بود تا سازمان سینمایی قبل از ارائۀ برنامه و بودجه برای سال پیشِ رو، گزارشی از دستاورد‌ها و نتایجِ عینیِ اقدامات خود در سال قبل ارائه می‌­کرد تا مشخص شود آیا اساساً این­گونه برنامه­‎ریزی­‌ها و بودجه­‌بندی­‌ها به موفقیت ختم می­‌شود یا به شکست؟ به زعم ما مطالعۀ اجمالیِ این جداول بار دیگر تردید­های فراوانی را نسبت به توان مدیران امروز سینمای کشور برمی‌­انگیزد.