تبلیغات

فرهنگ مصرف‌گرایی کودکانه، ارزش «داشتن» را بر ارزش «یادگیری و تجربه» ترجیح می‌دهد و استقلال و خلاقیت کودک را کاهش می‌دهد. علاوه بر این، دسترسی نابرابر کودکان به محصولات برند، نابرابری اجتماعی و شکاف طبقاتی را تشدید می‌کند.

در آینده‌ای نه‌چندان دور، حیات رسانه‌های بزرگ وابسته به ادغام با پلتفرم‌ها خواهد بود. تنها رسانه‌هایی می‌توانند بقا پیدا کنند که به مالکیت یا ساختار این شرکت‌ها متصل باشند و از الگوریتم‌های آن‌ها برای جذب مخاطب بهره بگیرند.

با وجود تاکید مسئولان بر ممنوعیت تبلیغات کالاهای فرهنگی ایرانی در شبکه‌های ماهواره‌ای، حجم این تبلیغات در سال‌های اخیر به‌طرز چشمگیری افزایش یافته است؛ مسئله‌ای که نه‌تنها تاثیر مستقیمی بر فروش این محصولات داشته، بلکه سوالاتی درباره نحوه پخش این تبلیغات و تاثیر آن‌ها بر سلیقه مخاطبان ایرانی ایجاد کرده است.

بزرگ‌ترین بنگاه سلبریتی سازی در جمهوری اسلامی ایران، سازمان صداوسیما است. صداوسیما بعد از انقلاب تا کنون روند سلبریتی سازی را با سرعتی که هر سال بیشتر می‌شود دنبال کرده و اغلب سلبریتی‌هایی که می‌شناسیم، در دوره پیشادیجیتال، تولید صداوسیما بوده‌اند.

رسانه‌های جدید همچون توییتر و اینستاگرام، ذائقه‌ها را ساندویچی کرده‌اند. یعنی شما نمی‌توانید متن بلند، فیلم بلند و یا هر چیزی که بخواهد یک ساعت از وقت مخاطب را در اختیار خود بگیرد، تولید کنید.

دختر جوانی که ذیل این فرهنگ مصرف‌گرا و تجمل‌گرا زیست کرده، ذیل این آموزش پرورش و حوزه تربیت بی‌هدف و باری به هر جهتی ما رشد کرده است در مورد اینکه چه نقشی باید در این نظام کلان طبیعت، زوجیت و سیاست داشته باشد، آموزش ندیده است.

بمباران تبلیغاتی گسترده که جهان‌بینی مردم آمریکا را در راستای منافع جریان اصلی قدرت در این کشور تغییر می‌دهد به‌قدری تمیز انجام می‌شود که خود مردم این کشور آن را حس نمی‌کنند.

تبلیغات محیطی در یک دسته‌­بندی به دو بخش درونی (Indoor) و بیرونی (Outdoor) تقسیم می‌­شوند. تبلیغات محیطی درونی یا Indoor Advertising به بخشی از تبلیغات محیطی اشاره دارد که در فضاهای بسته مانند مراکز خرید، رستوران­‌ها و کافه­‌ها انجام می‌­شود و تبلیغات محیطی بیرونی یا Outdoor Advertising به تبلیغاتی گفته می‌­شود که در فضاهای باز و عمومی مانند بزرگراه­‌ها انجام می­‌شود. بیلبورد پرکاربردترین ترین نوع تبلیغات محیطی بیرونی است.

تغییرات امروزه در دنیای تکنولوژی برای سازمان‌ها چالش‌های متفاوتی را به وجود آورده و موجب پدیدآمدن رقابتی شدید در دنیای کسب‌وکار شده است. تولید و عرضه کالا‌های فرهنگی در جهان امروز سهم زیادی در افزایش تولید ناخالص ملی دارد. بسیاری از کشور‌های پیشرفته سهم قابل‌اعتنایی در بازار فرهنگی جهان دارند و هر ساله میلیارد‌ها دلار ذخیرە ارزی از طریق تولید و صادرات کالا‌های فرهنگی به دست می‌آورند. تولید و عرضه محصولات فرهنگی در ایران به‌عنوان کسب‌وکار حرفه‌ای مورد توجه واقع نشده، درحالی‌که بسیاری از کشور‌های آسیایی از جمله کرە جنوبی، ژاپن، چین و حتی ترکیه در همسایگی ما توانسته‌اند سرمایه‌های زیادی را از طریق تولید محصولات فرهنگی همچون سریال‌های نمایشی مختلف، به بازار فرهنگی خود تزریق کنند. بااین‌حال تولید محصولات فرهنگی و فروش آن‌ها همواره یکی از دغدغه‌های اصلی کشور‌های دارای پیشینه صنعت فرهنگی به‌شمار می‌رود. به‌تازگی تبلیغ دو سریال در فضای شهری از طرف یکی از پلتفرم‌های شبکه نمایش خانگی به چشم می‌خورد که علاوه بر استفاده از سبکی نامتعارف، موجب ایجاد رعب و وحشت در اذهان عمومی نیز شده است که در این گزارش به بررسی آن خواهیم پرداخت.

نمایش هنرمندانه و کامل و وفادارانه جنبه‌های مختلف انسان‌ها و زندگی‌ها یک اصل اساسی در تولیدات هنری است و ندیدن و نپرداختن به آن‌ها در سینما و تلویزیون نقص محسوب می‌شود، اما نکته این است که این پردازش‌ها نباید با ترویج فرهنگ بیگانه همراه باشد بلکه باید هم وزن و هم سوی خوبی‌ها باشند. نمایش هنری خشونت در حد نیاز درام و بیان واقعیت‌ها به دور از کثرات لازم و مطلوب است و نپرداختن به آن‌ها نادیده گرفتن بخشی از واقعیت‌های انسانی و اجتماعی است.

مهدیان می‌گوید: استفاده از کودکان برای تبلیغات مصداقی بارز از سوءاستفاده است و ازآنجایی‌که این اقدام تشویق و تنبیه‌هایی به همراه دارد اثرات منفی ماندگاری بر روحیه کودک می‌گذارد.

مستندسازان سینمای ایران همیشه به‌عنوان یکی از مهم‌ترین گزینه‌های ساخت فیلم تبلیغاتی برای انتخابات مورد هدف کاندیدا‌ها بوده‌اند، اما سیاسیون کمتر سراغی از آن‌ها می‌گیرند و ترجیح می‌دهند به سراغ فیلمسازان کاربلد و حرفه‌ای سینمای داستانی بروند و به قولی کار را به کاردان بسپارند و اثری خوش‌رنگ و لعاب برای معرفی خود به مردم تدارک ببینند.

تبلیغات اسلامی با تبلیغات به معنای advertising متفاوت است، نمی‌شود شما در چنین جامعه‌ای باشید، از تبلیغات استفاده کنید و بعد بگویید چرا تبلیغات بازرگانی، بازتولید نظام سرمایه‌داری است؟ این اصلاً ذاتش همین است؛ در تبلیغات اسلامی به دنبال هدف دیگری هستیم.

در عرصه تبلیغات تلویزیونی و آکهی‌های تجارتی، تلویزیون به جای قرار دادن فرهنگ و نیاز جامعه، استفاده از سرمایه به هر شکل ممکن را در اولویت خود قرار داده است. از همین رو و در امتداد سرمایه سالاری آنچه که در قالب آگهی‌های تجارتی در تلویزیون مشاهده می‌شود نوعی تبلیغ مصرف گرایی و تجمل گرایی است.

فروشگاه‌های زنجیره‌ای با پشتوانه مالی بالا و نفوذی که در رسانه‌های جمعی دارند با هرترفندی سعی در ترغیب جامعه برای خرید بیشتر از آن‌ها دارند؛ جوایز میلیونی شبانه، تخفیف در اجناس مختلف، درنظرگرفتن خودروهای لوکس برای مشتریان خوش‌شانس و... همه اضلاع پازلی هستند که با در اختیار داشتن بهترین زمان آنتن تلویزیون برای اقناع بیننده و خرید از فروشگاه‌ها فراهم‌شده است.

آگهی‌های تلویزیون تصویر خاصی از یک زندگی ایده آل را در ذهن مخاطب می‌نشانند که همه‌چیز باید به سمت شیک بودن و متنوع‌تر بودن برود؛ اما در جامعه‌ای که فاصله طبقاتی آن زیاد است، افرادی که زیر خط فقر قرار دارند، در مواجه با یک همچنین آگهی‌هایی آزار می‌بینند.  

در پازل اداره کل بازرگانی صداوسیما وقتی کسب درآمد و انگیزه مالی، حرف اول و آخر را می‌زند، پیام‌های تبلیغاتی و بازرگانی به‌جای آنکه زنجیره تولید ملی را محکم کنند، مصرف‌گرایی جامعه و پر کردن جیب سرمایه‌گذارانی را به همراه دارند که با استفاده از همین پیام‌ها مدت‌هاست که در حال جولان دادن هستند.

سبک فعالیت بخشی از فوتبالیست‌ها و بازیگران سینما و تلویزیون در صفحات شخصی‌شان در شبکه‌های اجتماعی خصوصا در بحران‌ها و اتفاقات فراگیر ملی، توجه بسیاری را به خود جلب کرده به‌طوری که تبعات واقعی آن‌ها بیرون از فضای مجازی دامان بسیاری از مردم را گرفته است. با این حال فعالیت‌های سلبریتی‌ها محدود به اظهار نظر‌های شاذ آن‌ها باقی نمانده است. کثرت انواع تبلیغات تجاری در صفحات سلبریتی‌ها نشان می‌دهد که نوع تعامل آنان با دنبال‌کنندگان صفحات‌شان تغییر کرده است.