شهرداری

بسیاری از پدیده‌های منفی که امروزه گریبان‌گیر شهرهای ما است، به لحاظ قیمت، به لحاظ مسائل روانی، به لحاظ تأثیر منفی ارتفاع زیاد بر رفتار بد مردم و...ناشی از همین رشد عمودی شهرهاست. این موضوع هم به لحاظ روایی و هم به لحاظ پژوهشی اثبات شده است.

اگر مساجد فرضی در بوستان‌ها دارای نهادهای فرهنگی فعال باشند، کمک شایانی به کاهش مفاسد و مظاهر ضد فرهنگی در بوستان‌ها و تفرجگاه‌ها خواهد کرد، اما از آنجا که بوستان‌ها، به‌خودی‌خود دارای جمعیت نیستند، نمی‌توانند از برخی نهادها برخوردار باشند.

تعداد بسیاری از پیاده‌رو‌ها و حتی بخشی از حاشیه خیابان‌های پایتخت از سوی دستفروشان و وانت‌سواران قرق شده است. هم شهروندان از حق قانونی خود برای عبور آرام در پیاده‌رو‌ها محروم هستند و هم خودرو‌های زیادی در ترافیک می‌مانند و راهبندان می‌شود. برخی دستفروشان با خواهش و التماس از شهروندان می‌خواهند که از آن‌ها خرید کنند و در این بلبشوی پیش‌آمده، فضای عجیبی برای تخلف، سرقت و کلاهبرداری حاکم است

اساسا حرکت و رفت و آمد یکی از فعالیت‌های انسانی است که در کنار فعالیت‌های اصلی دیگری، چون سکونت، کار و فراغت جزو فعالیت‌های پایه‌ای و اصلی انسان است که ما به ازای کالبدی آن در شهر‌ها خود را در قالب انواع راه‌های درون شهری و برون شهری اعم از بزرگراه‌ها، پل‌ها، تونل‌ها، خیابان‌ها، کوچه‌ها و بنبست‌ها نشان می‌دهد.

طرح موضوعی مانند " احیای حیات شبانه شهر " از سوی اعضای شورا و مدیریت شهری تهران حرکتی است برخلاف سبک زندگی ایرانی اسلامی، موازین علمی و همچنین اسناد بالادستی حوزه فرهنگ است که نه‌تنها در پی رفع نیاز شهروندان نیست بلکه تلاشی برای غربی کردن فضای فرهنگی شهر تهران است.

مگر ما با فرهنگ اصیل ایرانی اسلامیمان چه کم داریم که باید یدک کش فرهنگ رو به تباهی غرب باشیم. فرهنگی که به اذعان مراکز آماری غرب جز افزایش فساد و فحشا و تجاوز و خشونت علیه زنان چیزی به ارمغان نیاورده!!!