آشوب ها

تحریم‌های آمریکا اقتصاد ایران را ویران کرده بود و مردم را در اعتراض به خیابان‌ها کشانده بود. اسرائیل از همان‌جا کار را به دست گرفت و با استفاده از اعتراض‌های مسالمت‌آمیز معیشتی به‌عنوان پوشش، به دامن‌زدن به شورش‌های مرگبار علیه دولت پرداخت. در ۲۰ ژانویه (۳۰ دی‌ماه) «اسکات بسنت»، وزیر خزانه‌داری آمریکا، در سخنرانی خود در مجمع جهانی اقتصاد داووس پرده را کمی کنار زد و با افتخار گفت تحریم‌ها و دستکاری‌های ارزی اعمال‌شده علیه ایران بسیار موفق بوده‌اند، زیرا «اقتصادشان فروپاشید»، بنابراین «مردم به خیابان‌ها آمدند» و اکنون «اوضاع به شکلی بسیار مثبت در حال حرکت است».

راه‌حل اساسی، همچنان گفت‌وگوی مستمر همگانی است؛ گفت‌وگویی که نه مقطعی باشد، نه نمایشی و نه یک‌سویه؛ بلکه به‌صورت نهادمند و اقناعی شکل بگیرد. منظور از گفت‌و‌گو، فقط انتقال پیام از بالا به پایین نیست؛ بلکه شنیدن، پاسخ‌دادن و امکان طرح پرسش‌ها و اعتراض‌ها در فضایی امن و علنی است.

پهنه اعتراضات مردمی و شورش‌های خیابانی به تازگی و به مرور شاهد بازیگری با عِده پایین، ولی عُده زیاد است. حضور این بازیگر، یعنی زن در این اعتراضات باعث شده تا مقوله اغتشاش و مقابله با آن وارد فاز جدیدی از پیچیدگی شود. اما دلیل استفاده مکرر از این ابزار چیست؟