احکام

دین را با دین‌داران می‌سنجند و می‌گویند شما می‌گویید اسلام، بسیار خوب! اسلام همین کارهایی است که دین‌داران می‌کنند، پس رهایش کن! اگر اسلام این است که مسلمانان انجام می‌دهند، به درد نمی‌خورد. این بحث دشواری است که رابطه دین و دین‌داران را مشخص کنیم. اگر بگوییم که دین چیز دیگری است، بعد می‌گویند از کجا فهمیدی دین همان چیزی است که شما می‌گوئید؟ می‌خواهد بگوید فلان تفسیر را هم یک فرد دین‌داری نوشته است و ما در دایره این سؤالات محاصره می‌شویم.

پوشش کامل و مطلوب زنان در محیط‌های اجتماعی و پرهیز از هر گونه جلوه‌گری در برابر مردان، حافظ و نگهبان بنیان خانواده است؛ خانواده، بهترین و مهم‌ترین محیط امنیت، آرامش و بالندگی انسان‌هاست و باید از دستبرد هر گونه آسیبی در امان بماند تا اعضای خانواده در کمال صلح، صفا و صمیمیت در کنار هم رشد کنند، نیاز‌های یکدیگر را تأمین کرده و امنیت خاطر برای همه افراد فراهم شود.

استاد علیدوست، عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم در نشستی با اعضای گروه فقه و اصول دانشگاه علوم اسلام رضوی برخی از ابزارهای استنباط در مسائل مستحدثه را تبیین کرد.

فقیه نوپرداز حوزه علمیه قم گفت: عدالت در منظومه گفتمانی شیعه به میزانی دارای اهمیت است که اگر معنای ظاهری یک روایت با آن سر تضاد داشت می توان آن روایت را با عنوان فاسد الدلات بودن کنار گذاشت، همچنین عدالت می تواند در ارزیابی فاوای فقهی هم به کار رود

برده‌داری نوعی نهاد اجتماعی است که مواجهه با آن ظرایف خاص خود را دارد؛ عمده تصویر شکل‌گرفته از برده‌داری، ناشی از جنایات غرب مدرن در حق برده‌ها است؛ دراین‌بین چگونگی برخورد اسلام با این نهاد اجتماعی نیز مطرح می‌شود که ظرافت‌های فراوانی داشته و به‌نظر می‌رسد اسلام این نظام را به‌صورت هوشمندانه‌ای رد نکرده اما درصدد لغو این نظام برآمده است.

نخستین الزام؛ «شناخت نسبت هنر و حکومت» است؛ یعنی ما چیستی و چگونگی ارتباطات حکومت و هنر و اضلاع این نسبت را مورد شناسایی قرار دهیم؛ الزام دوم «زیرساخت‌های فلسفی و ارزشی هنر» است به این معنا که اصول اساسی هنر اعم از خیال، زیبایی، خلاقیّت و همچنین قلمرو و حجیّت آن‌ها باید از حیث نظری و فلسفی مورد مطالعه قرار بگیرد.