حسین میرزایی

کاربرد مفهوم رایج «جامعه تاب‌آور» برای توصیف دقیق پدیده، چندان مناسب نیست. در پارادایم متعارف «جامعه تاب‌آور»، جامعه عمدتا در وضعیتی انفعالی برای تحمل یک شوک بیرونی قرار دارد؛ شوکی وارد می‌شود و جامعه تلاش می‌کند آن را تاب بیاورد و با اتکا بر نهادهای رسمی مدیریت بحران، به تعادل پیشین خود بازگردد.

پژوهش و روش قابل فروکاستن به تکنیک نیست که همچون جعبه‌ابزاری باید به آن مراجعه کنیم و درباره موضوع تحقیق کنیم .روش خود یک مسئله است و تحقیق برای مراقبت از جهانی است که زوال و اینرسی دارد.

آیا واقعاً سیستم‌های مشاوره حل کامل مسائل را در دستور کار خود دارد؟ یا شما باید به طور مداوم با آن سیستم درگیر باشید؟ در تجربه خود و دیگران دیده‌ام که برای یک مشاوره بسیار ساده به دنبال آن هستند که ده‌ها جلسه افراد را آورده و از آن‌ها هزینه‌های سنگینی دریافت کنند. این یک گردش مالی بسیار بالاست که هیچ وقت فرد را رها نخواهد کرد.

در دوران همه‌گیری کرونا مردم در پویش‌های اجتماعی شرکت کردند و این نشان می‌دهد که اگر ضرورت ایجاب کند، می‌تواند قشر زیادی را درگیر پویش‌های اجتماعی بکند و امر مشارکت اجتماعی را از پستو خارج کند و نشان دهد که مردم ما مردمی هستند که می‌توانند مشارکت داشته باشند.