ویروس کرونا دیر یا زود میرود، باید فکری برای ویروس خستگی کنیم؛
قرنطینه که شروع شد، خیلیها نفس راحتی کشیدند. برای مدتی از دست رفتوآمدهای فلاکتبار اول صبح و نشستن پشت میزهای کسالتبار اداره خبری نبود. کار در خانه راحت به نظر میرسید و خبری از همکارها و رئیسهای ناخوشایند هم نبود، اما حالا بعد از یکسال و نیم آنچه برایمان باقیمانده، خستگیای بیپایان است، خستگیای که انگار سالها استراحت هم نمیتواند آن را از تنمان در کند. چرا اینقدر خستهایم؟ بیونگچول هان فیلسوف آلمانی و متولد کره جوابی برای این سؤال دارد.
کد خبر: ۵۵۱۵ تاریخ انتشار : ۱۴۰۰/۰۷/۲۴