بچه ها

رحماندوست شاعر و نویسنده ادبیات کودک و نوجوان معتقد است، زمانی که کتاب در اختیار بچه‌ها قرار نمی‌گیرد و کتابخانه‌های کودک زیاد در دسترس نیست و زمانی‌که خانواده‌ها گرفتاری اقتصادی دارند و وقت نمی‌کنند بچه‌هایشان را به کتابخانه ببرند و یا برایشان کتاب بخوانند، کتابخوان شدن بچه‌ها تقریبا امیدِ ناامیدکننده است.

بچه‌ها در خردسالی تصوری از جدایی ندارند و مفهوم مرگ را درک نمی‌کنند. پس از آن هم برداشت‌شان از مرگ فاصله زیادی با واقعیت دارد. اساساً توضیح واقعیت «فقدان» برای کودکان کار بسیار دشواری است، ولی آیا اصلاً چنین توضیحی ضرورت دارد؟ شاید بد نباشد این بار ما پای تفسیر آن‌ها از مرگ بنشینیم

دور و برمان پر است از پدر و مادر‌هایی که با ساده‌ترین شیرین‌کاری فرزندشان به وجد می‌آیند و انواع تشویق و تحسین را نثارش می‌کنند و با اولین بدقلقی برآشفته می‌شوند و سر فرزندشان داد می‌زنند. اما تربیت فرزند همیشه این‌طور نبوده و همه‌جا هم این‌طور نیست. مایکلین دوکلف در کتاب جدیدش، با مطالعه تاریخ فرزندپروری و سفر به سه قاره با دختر سه‌ساله‌اش، پیشنهاداتی برای اصلاح شیوه تربیت فرزندان‌مان دارد.

مادر متخصص و آموزش دیده می‌داند که نباید فرزندش را در ناز و نعمت بزرگ کند یا اصطلاحاً او را در پر قو نگه دارد. می‌داند خوشی زیاد و دور بودن فرزند از رنج و سختی‌های زندگی او را بی‌مسئولیت بار می‌آورد و هیچ‌وقت تصمیم نخواهد گرفت از فرصت طلایی عمرش برای یادگیری درس و مهارت‌ها استفاده کند