سید مجید امامی

ما باید بتوانیم ارزش‌ها، روایت‌ها، ادبیات، میراث، تاریخ و اندیشه‌های خودمان را در چرخه‌های بازار پذیر و بازار پردازی شده فرهنگ و بازار به جریان بیندازیم. هیچ هدف اقتصادی بدون مسیر فرهنگی متصور نیست و بالعکس؛ باید دوران فرهنگ اقتصاد از ذهن سیاست‌گذاران ما بیرون بیاید.

در عرصه نوآوری فرهنگی دچار نقص و بی‌تناسبی با میراث غنی ایرانی- اسلامی هستیم که در کنار اختلالات اقتصادی،‌ باعث شده دسترسی به کالای ارزان، عفیفانه و باکیفیت به مشکلی پیچیده تبدیل‌شود. مسائل مربوط به مد و لباس در کشورمان از دو منظر فرهنگی و اقتصادی به قدری پیچیده است که با آسیب‌ها و متغیرهای متنوعی رو‌به‌رو هستیم که حتی فرصت گفت‌و‌گو درباره آنها را با مردم، مسئولان و فعالان این عرصه پیدا نمی‌کنیم.

امامی عنوان کرد: وقتی از «فرهنگ عمومی» حرف می‌زنیم بدین معنا است که در جمهوری اسلامی ایران پذیرفته‌ایم که افکارعمومی و «ارصاد الناس» و عرف عام جامعه اساساً سطح تحلیل و سکوی پرش ما به سوی تعالی فرهنگی است و به عبارت دقیق‌تر، ما با اوهام و خیال، فرهنگ را نگاه نمی‌کنیم. در آن شرایط اگر کانون، فرایند و مراکز مشروع رصد فرهنگی در جامعه سر جای خودشان باشند، دیگر شاهد تأخر فرهنگی و عقب‌ماندگی نظام حکمرانی فرهنگی و تأثیرپذیری صرف از فناوری و الگوهای توسعه‌ای نیستیم.

مسئول کارگروه ساماندهی مدولباس با اشاره به پوشش نامناسب در سطح جامعه گفت: بخشی از فعالیت‌ها نظارتی و صیانتی است و تماما متوجه ما نمی‌شود. همه مجموعه‌ها در کنار هم مکمل یکدیگرند نه ضد هم.

بنده در این سیستم قرار دارم و می‌بینم که جهالت‌ها را پشت اوامر و نواهی، آرمان و ایدئولوژی‌هایمان پنهان می‌کنیم. ما توان اینکه بین آرمان و دکترین، بین دکترین و سیاست و بین سیاست و برنامه در یک مسئله پل بزنیم را نداریم. همیشه اول برنامه‌ها زیبا و آخرش مبهم است.