تئاتر دینی

در غرب، نمایش‌های خود را در فضای بسته صحنه‌ای که قاب صحنه به آن می‌گویند اجرا می‌کردند با تعداد محدودی مخاطب اما ما نمایش‌های مذهبی را در میدانگاه‌هایی اجرا می‌کردیم که بیش از هزار مخاطب داشت. بر مبنای روایت‌ها دسته‌ها و راهپیمایی‌های مذهبی نیز از همین طریق شکل گرفت و علم‌ها، نشان‌ها، کتل‌ها و رفتارهای نمایشی شکل جدی به خود گرفت که بر جذابیت‌های گونه‌های نمایشی ما افزود.

تئاتر دینی ، تئاتر محتوا و اندیشه است و هرنوع تئاتری در هر سبکی که این اندیشه را در خود جاری داشته باشد، بی شک تئاتر دینی است. حال ممکن است این نمایش ویژگی جنایی داشته باشد، کشمکش داشته باشد و...، اما همراه با اندیشه الهی باشد و مخاطب را تحت‌تأثیر این ارزش‌ها قرار دهد.

مدیر مرکز هنر‌های نمایشی حوزه هنری از پایان برپایی نخستین سلسله رویداد آموزشی تئاتر مردمی بچه‌های مسجد و ورود استعداد‌های آموزش دیده به جامعه تئاتری کشور خبر داد.

مشکلی که دامن‌گیر این بخش شده، نگاه سلبریتی ساز به عرصه هنر است. زمانی که جوانی قصد دارد وارد فضای هنر شود بیش از آنکه به روح هنر، هویت اصلی و کارکرد را نگاه کند، به افراد و سلبریتی‌ها نگاه می‌کند. متأسفانه ظاهر بیشترین کارکرد را دارد تا باطن و ماهیت؛ چون ظاهر را نگاه می‌کنند می‌خواهند سریع به جایگاهی در عرصه هنر برسند درحالی‌که بزرگان این عرصه با چه سختی و مشقتی به این جایگاه‌ها رسیدند. متأسفانه در حال حاضر سینما و تلویزیون یک میان‌بر زده که چندان زیبنده نیست؛ آن میان‌بر هم تمرکز بر چشم، ابروها و اندام است که به نام هنر و هنرمند عرضه می‌کنند!

کوروش زارعی گفت: جشنواره تئاتر بچه‌های مسجد ابزاری موثر برای رشد تئاتر دینی خواهد بود.