تبلیغ دین

انتقادهای کنونی به این دلیل است که روحانیت احساس مسئولیت داشته، وگرنه اگر از ابتدا کنار می‌رفت و می‌گفت به من مربوط نیست، کسی به او نمی‌گفت «چرا چنین یا چنان کردی.» او اکنون تقاص مسئولیت‌پذیری را می‌دهد. اکنون که تجربه گذشته را پشت سر گذاشته‌ایم، باید ضعف‌هایمان و عوامل عدم تفاهم را بشناسیم و میدان‌هایی را که اولویت بیشتر یا کمتری برای حضور ما دارند، درک کنیم.

روحانیت در بسیاری حوزه‌ها شاهد ارتقای کیفیت عملکرد بوده است. برای مثال، تبلیغ دین امروز به یک امر تخصصی تبدیل شده و گروه‌های تبلیغی مدرن با استفاده از روش‌های روان‌شناختی و رسانه‌ای پیشرفته، بسیار مؤثرتر از گذشته عمل می‌کنند.

اگر منظور ما از بلاگر دینی آن باشد که کسی از عالم مجازی در قالب مجری‌گری استفاده می‌کند و از خود چیزی نمی‌گوید، بلکه صرفاً دین را تبلیغ می‌کند، با این تعبیر، به نظر من بلاگر دینی عبارت پارادوکسیکالی نیست. اما اگر شبیه همان سخنی که در رسانه گفته شد، یعنی بگویید بلاگری ذاتیاتی دارد که از جمله آن ذاتیات، خواندن مردم به سمت خود است، در نتیجه ما بلاگر دینی نداریم.

آرایش، حضور اجتماعی، ورزش بانوان، ذکر درمانی، کسب حاجت از دین، خوش‌یمنی و نحس‌بودن ایام و مسائلی ازاین‌دست که در میان عموم مردم پرسش‌برانگیز است، بخشی جدی از محتواهای این بلاگرها را تشکیل می‌دهد.

حجت‌الاسلام والمسلمین محمدحسن نبوی گفت: هنر با توجه به جذابیتی که دارد بهترین ابزار برای تبلیغ امور دینی است. در میان هنر‌ها نیز سینما و تلویزیون بیشترین کارکرد را دارد.

رئیس پژوهشکده فرهنگ و معارف قرآن کریم گفت: ما نمی‌توانیم برای تبلیغ دین بدون توجه به گرایش‌ها، افکار و نظریات مخالفان در عرصه مجازی ورود کنیم، همچنین باید به مقدسات و باورهای مخاطبانمان احترام بگذاریم.

حجت الاسلام مروجی طبسی گفت: در آئین اسلام تبلیغ مساوی است با تأثیرگذاری و تبلیغ زمانی اثرگذار است که پیش از آن اعتماد مردم جلب شده باشد. مبلغ هر چه بگوید هر قدر هم سخنانش درست و صحیح باشد اگر مستمع او را قبول نداشته باشد نمی‌تواند سخنش را نیز بپذیرد. بنابراین اعتماد و اطمینان مردم سرمایه اصلی اسلام و رسول اسلام است. پیامبر اکرم (ص) نیز اعتماد مردم را به راحتی به دست نیاورده بودند بلکه در این مسیر رنج‌ها و خون دل‌های فراوانی خوردند تا این نتیجه حاصل شد و پیامبر (ص) توانستند به سطح‌های مختلف فرهنگی مردم نفوذ کنند، مردم از هر سطحی که بودند پیامبر را امین و مورد اعتماد می‌دانستند و می‌شناختند.

اگر نگاه ما به اینترنت به عنوان یک ابزار باشد برای اینکه آن تبلیغ در فضای حقیقی با همان وسعت در فضای مجازی منعکس شود باید این تحول و پوست اندازی را قبول کنیم.