ولایت معصوم

مصلحت‌سنجی بنیان انقلابی‌گری بوده و تمایز کنش انقلابی با یک کنش آنارشیستی تمسک به همین مصلحت است. بنابراین با این نگاه می‌توان گفت که مذاکره و مقاومت هر دو به‌مثابه تکنیک‌هایی هستند که برای تحقق هدفی متعالی به کار گرفته شده و هیچ یک موضوعیت ندارند، بلکه آن عقلانیت دینی مستتر در صحنه، تعیین‌کننده انتخاب یکی از این راه‌ها برای تحقق اهداف است.

شکل گیری دوگانه مشروعیت- مقبولیت، برجسته‌ترین سوء تفاهم از بحث برخی نظریه‌پردازان علوم سیاسی در ایران است، بر اساس دیدگاه آن‌ها نمی‌توان مقبولیت را از مشروعیت جدا دانست و مشروعیت در ذات خود مقبولیت را نیز به همراه دارد. باید توجه داشت که واژه مشروعیت در ادبیات سیاسی فقها اشاره به شرع مقدس دارد، اما در ادبیات علوم سیاسی به طور کلی کلمه مشروعیت به معنای مبتنی بودن یک حکومت بر قانون است و اگر از مشروعیت حکومتی صحبت می‌شود، به آن معناست که آن حکومت ریشه در قانون دارد و از قانون برخاسته است؛ قانونی که مورد پذیرش همگان و یا اکثریت جامعه قرار داشته باشد.

با نگاهی به دلایل ولایت خداوندی می‌توان آثار این ولایت را در دنیا و آخرت و نیز در زندگی مادی و معنوی خود و دیگر آفریده‌های هستی به عیان مشاهده کرد. با این همه خداوند به برخی از آثار این ولایت در حوزه‌های خاص که از اهمیت ویژه‌ای برای انسان برخوردار است، اشاره می‌کند.