رضا اسماعیلی

مثنوی معنوی همچون قرآن دانشگاه آدم‌سازی و کتاب حکمت و معرفت و اخلاق است و از آغاز تا پایان، بدون هیچ اغراقی، آیینه تمام نمای معارف قرآنی و وحیانی است.

شعر در هر دوره‌ای برای برقراری ارتباط با جامعه و حفظ موقعیت خود، هوشمندانه پوست‌اندازی کرده و به شیوه‌های جدیدی متوسل می‌شود. ظهور نحله‌هایی چون شعر حجم، شعر گفتار، شعر دهه هفتاد و... شیوه‌هایی است که شعر برای «تنازع بقا» و ادامه حیات خویش انتخاب کرده است. شعر، شاخک‌های تیزی دارد و برای درامان‌ماندن از «خاموشی» و «فراموشی»، با تحولات فرهنگی و اجتماعی همراه می‌شود.

جریان شعر دفاع مقدس به حکم ضرورت، در متن و بطن جریان «شعر مقاومت و پایداری» با موضوعاتی مثل مقاومت فلسطین و لبنان، یمن و مدافعان حرم به حیات خود ادامه داده است. یعنی به نوعی شعر دفاع مقدس پوست اندازی کرده و متناسب با مقتضیات زمان و زمانۀ ما افق دید خود را گسترش داده است.

یک شاعر پیشکسوت آئینی با بیان اینکه رسالت شعر اربعین «تمدن‌سازی» است، گفت: از همین رو باید گفتمانی «فرا مذهبی» داشته باشد و مردم آزاده جهان را از هر دین و مسلکی مخاطب خویش قرار دهد.

رضا اسماعیلی درباره شعر عاشورایی می‌گوید شعر عاشورایی باید «حسینی» باشد، نه «سینی»! شعری که پرده از چهره تزویر بر می‌دارد و حقیقت را می‌گوید.